Thomas Acda. Beeld Artur Krynick

Ik ben goed voor drie dagen ziekenzorg

Plus Thomas Acda

Iedereen is ziek. Ik zit al ruim een week in de ziekenzorg. Niet erg, ik was niet ziek. Alleen: ik ben qua ziekenzorg goed voor drie dagen. Ik kan je drie dagen lang vertroetelen, opspringen bij elke hoest, eindeloos gitaar pingelen tot je in slaap valt en ik ben niet eens beledigd als je na vier akkoorden al ligt te snurken. (Al leef je er mooi wel van, kreng, met je peperdure anti-allergiedekbed voor allergieën die je niet eens hebt! Niemand hier op het westelijk halfrond!) Excuus. Het is zoals gezegd inmiddels dag zeven.

Ik weet ook dat je mensen niet mag vermoorden en roep net als u bij menige speelfilm en/of bij Opsporing Verzocht ­verbijsterd: “Dat doe je een familielid toch niet aan?!” Zelfs nu zeg ik niet dat ik die misdadigers soms wel begrijp… Maar, op z’n Muellers geformuleerd: als ik ze absoluut nooit begrepen zou hebben, had ik dat hier zeker niet onvermeld gelaten.

Gisteren bedacht ik Spoorloos Verzocht. Dat je bij een omroep een familielid kunt opgeven die dan door Anniko van Santen zoek wordt gemaakt. Moet vermeld: mijn zoon is ziek zoals het een zieke betaamt. Klaagt niet, zwijgt zijn koorts weg en staat na twee dagen op om de studio weer in te duiken. Niet zoals zijn vader. Maar die ­andere twee (sekse om privacyredenen ­onbenoemd), zij die de mond vol hebben van aanstellerige mannen met een verhoginkje (en dan mij bedoelen), spannen elke kroon.

Ze worden allebei wakker alsof ze er op dat moment achter komen dat ze zich in een diep in het ruim weggestopte hut van de zinkende Titanic bevinden. Die kleinste is eerlijk gezegd het ergst. Een soldaat uit WOI met het mosterdgas als dik deeg in zijn neus en de granaatscherven in zijn hele buikstreek die merkt dat ie ook nog eens op een landmijn is gestapt, maakt minder herrie. Sterker nog: zijn leed zal in vergelijking met haar gekrijs klinken als: ‘Hè verdorie, heb ik weer…’

Over die oudere, die sowieso al het kleinste haar aangedane leed uit met een kreet die cineasten steevast metaforen met een zwerm opvliegende ganzen dan wel een zonsverduisterende stampede van bizons, kan ik beter helemaal niet schrijven. Zij is veel sterker dan ik en leest ook nog eens de krant.

Enfin, zoals het gaat, is sinds vanochtend iedereen beter en voel ik me niet zo lekker. Door mijn kortaangebondenheid vanwege mijn verplegerstress kan ik de liefdevolle aandacht die ik hen de eerste dagen wél gaf, denk ik wel vergeten. Hopelijk zijn zij beter in de laatste dagen.

Thomas Acda (1967) is zanger en acteur. Voor Het Parool beschrijft hij wekelijks zijn observaties van ‘de’ Amsterdammer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden