Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Ik ben een angsthaas en een oude aap tegelijk

PlusTheodor Holman

Ik ben behoorlijk onder de indruk, een beetje bang zelfs, van Mark ­Rutte.

Hij gaf ons namelijk ‘een dringend advies.’

Ik was zo onder de indruk dat ik de dringendheid heb gemist. Want eerlijk gezegd wist ik niet precies wat een ‘dringend advies’ was.

Je hebt een gewoon advies.

“Het is het beste als u anderhalve meter afstand houdt.”

Maar hoe zeg je dat dringender?

“Houd anderhalve meter afstand!”

Dat zegt Rutte al de hele tijd, dus dat kan het niet zijn. Het moet nog dringender zijn…

Zou hij ‘dreigend’ bedoelen?

Ik denk het wel. Want Rutte dreigde. Als u niet dit, dan dat… Als u geen afstand houdt, dan gaan wij weer in de lockdown.

Ik hoorde duidelijk de dreiging. Er kwam onweer uit zijn mond.

Maar dat ergerde mij: de regering dreigt de bevolking?

Volgens mij kan een regering adviezen ­ontvangen, maar kan zij staatsrechtelijk de kiezers niet adviseren en moet ze dat ook vooral laten.

Tegelijkertijd vond ik de zoveelste toespraak van Rutte en De Jonge, ondanks de zware bewolktheid, nietszeggend. 

Rutte moet het hebben van een verbale gewichtigheid die niet lijkt te stroken met zijn liberale inborst. Ten diepste denkt een liberaal: zoek het allemaal even lekker zelf uit, waarom moet ik alles tien keer herhalen? 

Maar dat kan hij ook weer niet verkopen. Hij hanteert daarom wat dreigementen waar hij zelf niet in gelooft en dat merk je meteen. 

Het kwaliteitsverschil met Hugo de Jonge wordt tijdens zo’n persconferentie ook schrijnend duidelijk. 

Ik geloof dat het CDA de eigen leden heeft besjoemeld om Hugo lijsttrekker te laten worden en daar hebben ze nu spijt van. De eigenzinnige monnikskap van ­Omtzigt vonden de andere gelijke monniken van het CDA te bedreigend.

En hebt u trouwens al de corona-app ­geïnstalleerd?

Die app is natuurlijk heel betrouwbaar – al wordt dat ook weer tegengesproken – en uiteraard heb ik hem als beroepsangsthaas snel op mijn iPhone gezet.

 Maar ik deed dat in het besef dat ik inmiddels een getemd dier in de overheidskooi ben geworden. 

Een oude aap die, als Jane Goodall hem in de natuur zou loslaten, haar onmiddellijk uit vrees weer zou bespringen en krampachtig zou vasthouden. 

De overheid continu wantrouwen lijkt mij een uitstekende levenshouding, maar achterdocht vereist energie, waarvan ik steeds minder heb en die ik voor andere zaken wil gebruiken.

Om de wereld buiten de deur te houden, bijvoorbeeld.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden