null Beeld Artur Krynicki
Beeld Artur Krynicki

Ik ben benieuwd wie straks de softdrugsmarkt gaat controleren

PlusPaul Vugts

De cocaïne stroomt in ongekende ladingen binnen via de lekke zeehavens van Rotterdam, Antwerpen en Vlissingen. Jongens uit de kwetsbaarste stukken stad laten zich inschakelen om die groteske partijen uit de havens te halen. De staat moet het opnemen tegen drugsbendes met honderden miljoenen.

Terwijl ik mijn vingers blauw typ over die worsteling met de keiharde wereld van de harddrugs, presenteert de gemeente Amsterdam het ongetwijfeld goed bedoelde plan de binnenstad minder aantrekkelijk te maken voor lowbudgettoeristen door ze te weren uit coffeeshops.

In de wensdroom van het stadhuis zetten de lallende Britten en versufte backpackers met hun wietmutsen koers naar een jointvriendelijker oord als de coffeeshops alleen nog ‘ingezetenen’ mogen bedienen.

Wie stelt dat zo’n toeristenverbod onvermijdelijk zal leiden tot een levendige illegale straathandel, krijgt tegengeworpen een sleets argument te bezigen, zonder bewijs. Want in Venlo en Bergen op Zoom ontstond ook geen florerende straathandel sinds alleen Nederlanders hasj en wiet mogen kopen in de lokale shops. Tja. Als geboren Tilburger ga ik hier niet de arrogante Amsterdammer uithangen, maar Venlo en Bergen op Zoom zijn niet zo goed met de hoofdstad te vergelijken.

Om met een collega te spreken: ik hoor de Polo’tjes alweer toeterend door de binnenstad rijden, en de mannen met gevulde jassen naar elke millennial sissen. “Psssst. Hasj? Weed?”

Wie denkt dat de lowbudgettoeristen wel wegblijven als ze de shops niet in mogen, vertrouwt wel erg op de maakbaarheid van de samenleving. Hoe de stad straks de begroting op orde krijgt met een gedecimeerde toeristenstroom is overigens ook een impopulaire vraag, die ik toch maar stel.

Ondertussen vertoont de expertise over de wereld van de hasj en wiet binnen de opsporing en handhaving de afgelopen decennia nou bepaald geen opgaande lijn.

Nadat de Amsterdamse coffeeshops zich in de jaren negentig gewillig hadden onderworpen aan het gedoogbeleid, controleerden de roemruchte Horeca Interventie Teams van politie en fiscus met ferme hand – met drugshond en al – zo zag ik met eigen ogen. De coffeeshopspecialist op het stadhuis had een naam, als strenge expert.

Nu het aantal shops van 283 in 2000 is teruggebracht tot 166, hebben die veel minder prioriteit, óók omdat de harddrugshandel en het daarmee gepaard gaande geweld zo veel aandacht vergen.

Het verkopen van hasj en wiet aan toeristen zal door de clandestiene aanbieders op straat niet als heel fout worden gezien, want zelf kunnen ze het spul immers legaal krijgen, zij het in bescheiden porties?

Het is makkelijk instappen.

Laat ik zeggen dat ik benieuwd ben wie straks de softdrugsmarkt gaat controleren – in de verschillende betekenissen van dat woord – en hoeveel werk het me als misdaadjournalist zal opleveren. Áls het doorgaat.

Paul Vugts schrijft elke vrijdag over zijn werk als misdaadverslaggever.

Reageren? paul@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden