Om de wereld

'Ik begon waarachtig sympathie te krijgen voor Theresa May'

Eén kwestie, twee visies: de Amsterdamse blik en een mondiale kijk op de actualiteit. Deze week: de brexit.

Theresa May na de motie van wantrouwen Beeld ANP

Brill

Het Britse Lagerhuis wordt vaak geroemd om zijn levendige debatten en
theatrale hoogstandjes. In vergelijking daarmee zouden de Nederlandse
parlementaire handelingen maar een suffe boel zijn. In Londen viert de
democratie altijd feest!

Vanwege de Brexit-perikelen heb ik de afgelopen weken veel naar de BBC ende Lagerhuisdebatten gekeken. In het begin denk je inderdaad: wat een heerlijk schouwspel. Maar na enige tijd begint de twijfel te knagen. Is dat voortdurende, bijna routineuze gejoel wel het wezenskenmerk van een hoogontwikkelde democratie? Zijn die amechtige vermaningen van de Speaker om enige orde te betrachten, wel het toppunt van parlementair amusement? Heeft dit hele spektakel niet verdacht veel weg van een met drank besprenkelde vergadering in een studentensociëteit?

Eerlijk gezegd vind ik de kwaliteit van de debatten ook niet erg hoog. Er wordt eigenlijk niet echt gedebatteerd, het is meer een aaneenschakeling van vragen en verklaringen.

Woensdagavond zag ik wel een wervelend optreden van Tory-minister Michael Gove - maar toen ging het over de motie van wantrouwen en kon hij alle registers van het partijpolitieke orgel opentrekken. Diepgravende inhoudelijke bijdragen waren schaars. Precies één keer heb ik een Labour-parlementariër een gepassioneerde toespraak (tegen Brexit) zien houden, waarbij hij ook tegen de lijn van zijn eigen partij durfde in te gaan. Hij sprak tot een vrijwel leeg Lagerhuis.

Onder Churchill, Wilson, Thatcher en Blair zal het vast beter zijn geweest, maar helaas heeft de voorzienigheid bepaald dat de huidige oofdrolspelers luisteren naar de namen Theresa May en Jeremy Corbyn. Geen van beiden is begiftigd met een groot retorisch vermogen, tenminste als we daaronder toch iets anders verstaan dan het op hoge toon verkondigen dat de ander incompetent is en niet deugt. Op pakkende of spitsvondige formuleringen heb ik hen geen enkele keer kunnen betrappen.

Jeremy Corbyn Beeld ANP

Er wordt in Nederland de laatste tijd veel geschamperd over de wendbaarheid van 'allemansvriend' Mark Rutte. Maar aan diens verbindend vermogen is inGroot-Brittannië nu juist een dramatisch gebrek.

De diep verdeelde Conservatieve partij is slechts verenigd op één punt: afkeer van Labour. Corbyns Labour heeft tot nu toe elke verantwoordelijkheid ontlopen voor een scenario dat niet volledig past in het ideologische denkraam van de partijleider. Er moet nu ijlings een plan B komen, maar ook dat zal falen zolang iedereen in zijn schuttersputje blijft zitten.

De schade is aanmerkelijk groter dan het miljardenverlies waarop de Britse en de Europese economie afstevenen. Westminster heeft altijd symbool gestaan voor een levendige en vooral ook weerbare democratie. Maar de afgelopen maanden heeft zich hier voor het oog van de wereld het theater van de onmacht afgespeeld. Alleen maar een feest voor autocraten.

Paul Brill

Pam

Vorige week introduceerde de Volkskrant een nieuwe columnist: DiederikSamson, oud-fractieleider van de PvdA en tegenwoordig voorzitter van een klimaattafel. Samson werd aangekondigd als een heldere en onafhankelijke geest en daarom ben ik des te nieuwsgieriger hoe hij zich gaat houden als er een conflict of interest ontstaat tussen politicus en columnist.

Al een paar dagen na Samsons eerste column liet Klaas Dijkhoff namens de VVD doorschemeren dat hij het klimaatakkoord wel eens zou kunnen opblazen. Klaas kreeg bijval van Sybrand Buma (CDA) en er werd al gesproken over een kabinetscrisis. Gaat Samson ons nu in het openbaar van de komende verwikkelingen op de hoogte houden?

Spannend, spannend!

Helaas ging Samsons eerste stukje niet over het klimaat, maar over de Brexit. Samson had de volgende boodschap: Europa ga terug naar de Britten en luister naar hun gerechtvaardigde klachten. Als wij Europeanen wat empathischer en toeschietelijker waren geweest, zouden de Britten nooit zo'n afkeer van Brussel hebben gekregen.

Onmiddellijk kwam er een ingezonden brief van Peter Brusse, jarenlang
correspondent van de Volkskrant in Londen. Daarin wijst Brusse erop dat
Labourleider Jeremy Corbyn in de 34 jaar dat hij lid was van het House of
Commons niets anders heeft gedaan dan te ageren tegen Europa.

Corbyn beschouwt de EU als een kapitalistisch monster en heeft binnen zijn eigen partij alle pro-Europa geluiden de mond gesnoerd. De mogelijkheid van een tweede referendum heeft hij nooit gesteund, ongetwijfeld uit angst voor een Remain.

Brusse besluit zijn brief aldus: "Daarom zou ik tot Diederik Samsom en zijn sociaaldemocraten willen zeggen: Verbeter de wereld en de EU, en begin bij jezelf. Probeer eerst jullie eigen Jeremy Corbyn te bekeren".

Een terechte oorvijg, lijkt me, zeker als je bedenkt dat Corbyn ook niets heeft gedaan tegen de antisemitische krachten in zijn partij.

Door Brusse heb ik mij tijdens de debatten in het Lagerhuis voornamelijk gefocust op Corbyn. Met schrille stem deed hij niets anders dan fulmineren tegen Theresa May. Zelf kwam hij met niks. De veel geroemde Britse zelfspot was bij hem in geen velden of wegen te bekennen. Alles wat hij zei was even zouteloos als humorloos. Wat een afschuwelijke kerel is dat! Overigens deden ook veel conservatieven mee aan het chaotisch door elkaar geschreeuw: de bakermat van de democratie als kleuterklas.

Aan het eind begon ik waarachtig sympathie te krijgen voor Theresa May. Ze zal ongetwijfeld alles verkeerd hebben gedaan, maar ook ik zou tegen die motie van wantrouwen hebben gestemd. De conservatieven hadden gelijk: Jeremy Corbyn, dat nooit! Not over my dead body. En dat zeg ik als sociaaldemocraat.

Max Pam

Diederik Samson Beeld ANP
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden