Tuğrul Çirakoğlu. Beeld Nosh Neneh
Tuğrul Çirakoğlu.Beeld Nosh Neneh

Iedereen zal sterven met lege handen

PlusTuğrul Çirakoğlu

We werden gebeld over een vervuild, bloederig matras dat in de gemeenschappelijke berging van een appartementencomplex was achtergelaten.

Dit moest zo snel mogelijk worden opgeruimd. Omdat het een behoorlijk ongewoon verzoek was, besloot ik de locatie online op te zoeken.

Het nieuwsbericht over de betreffende locatie gaf aan dat er een familiemoord had plaatsgevonden. De vader van het gezin was een jaar geleden gescheiden van zijn vrouw. Sindsdien ging het niet goed met hem. Hij had onlangs zijn baan verloren, kampte met psychische problemen en vertoonde agressief gedrag.

Door alle gedragsproblemen mocht hij zijn dochter maar enkele uren per week zien. Zijn dochter was zijn alles. Zonder haar wilde hij niet meer leven. Het leek hem daarom het beste om hen beiden van het leven te beroven. Hij schoot zijn ­dochter dood en nam vervolgens zijn eigen leven.

Ik reed met een zwaar gevoel naar de opdracht toe. Bij aankomst stond de ­vve-beheerder ons al op te wachten. Vermoedelijk waren er nabestaanden uit het ­buitenland langsgeweest om de woning ‘schoon te maken’. Wat er exact in de woning was schoongemaakt, wist de beheerder niet. De nabestaanden hadden na afloop het bebloede matras in de berging gesmeten en waren met de noorderzon vertrokken.

Terwijl ik het matras stukje bij beetje uit elkaar haalde, was ik me er goed van bewust wat zich hier had afgespeeld. Ik werkte extra voorzichtig, uit respect voor het onschuldige jonge slachtoffer. Het reinigen van overlijdenslocaties went nooit.

Door mijn werk ben ik anders tegen het leven aan gaan kijken. Waar ik vroeger grote dromen had, heb ik nu nog maar weinig verwachtingen van het leven. Ik ben tevredener met wat ik heb, maar ook met wat ik niet heb. Want, zo zie ik keer op keer, iedereen zal met lege handen sterven.

De Duitse filosoof Martin Heidegger zei ooit: “Als ik de dood in mijn leven ­toelaat, die erken en eerlijk onder ogen zie, zal ik mijzelf bevrijden van de angst voor de dood en kleinzieligheid van het leven. Enkel dan zal ik vrij zijn om mezelf te zijn.”

Door mijn werk heb ik mijn vergankelijkheid op jonge leeftijd kunnen omarmen. Elke locatie die ik reinig, vergroot mijn waardering voor het leven en zorgt ervoor dat ik steeds dichter bij mijn essentie geraak.

Tuğrul Çirakoğlu maakt met zijn bedrijf schoon in extreme ­situaties. Hij vertelt de verhalen achter het vuil. Lees al zijn verhalen hier terug.

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden