James Worthy Beeld Agata Nowicka

Iedereen heeft soms een Dennis Bergkamp nodig

Plus James Worthy

Twee oud-voetballers zitten tegenover elkaar te praten over vroeger. Over de doelpunten en over de tegenstanders. Over de zaterdagmiddagen waarop ze zich onsterfelijk voelden.

Ze lopen door een kamer waar voetbalshirtjes en foto’s aan de muur hangen. Vroeger woont in deze kamer. Het verleden draagt alleen nog maar lingerie.

“Ik kom hier nooit,” zegt de ene oud-voetballer tegen de andere. De kamer is de enige die weet dat hij liegt.

“Het was fijn om je te zien. En het was een genot om met je te spelen. Je hebt mij op weg geholpen. Toen ik met jou ging samenspelen, wist ik dat ik goed bezig was, als ik met zo iemand samenspeelde. Dat wilde ik even kwijt. Ik hou van je,” zegt Ian Wright tegen Dennis Bergkamp.

Ik kijk naar de oud-voetballers en denk aan de mensen die mij op weg hebben geholpen. Niets is namelijk zo besmettelijk als oprechte dankbaarheid.

Ik denk aan mijn moeder en aan die ene dag dat we drie van mijn teksten naar alle kranten en bladen van Nederland opstuurden. Ze had vijftig grote, bruine enveloppen gekocht. We zaten op de grond naast de printer. Daarna zaten we wekenlang op de grond naast de brievenbus. Maar er kwam niets.

Ik denk aan Nalden die mijn allereerste website maakte. We spraken af in Grand Café Eerste Klas. Ik gaf hem een wit envelopje met vijfhonderd euro erin en een paar dagen later had ik een blog. Mijn eigen krantje.

Ik denk aan die paar vrouwen die mijn blog lazen en verliefd op me werden. Wat Wright tegen Bergkamp zegt, wil ik ook tegen jullie zeggen. Ik wist dat ik goed bezig was, omdat jullie bij me wilden zijn.

Ik denk aan mijn vrouw, die me op een dag een gedichtje mailde waarin ze aan me vroeg of ik online met haar wilde scrabbelen. Ze had wat dingen gelezen. Die avond gingen we online scrabbelen en drie maanden later was ze in verwachting van onze zoon.

Ik denk aan mijn eerste keer naar het Boekenbal. En aan hoe mijn moeder en ik naast de printer zaten om de kaartjes uit te printen.

Ik denk aan Het Parool en aan u, de lezer.

Iedereen heeft soms een Bergkamp nodig. Gewoon, iemand die je het gevoel geeft dat alles wat je wilt voelen, gevoeld kan worden. Een man of vrouw voor wie je net iets beter je best wilt doen. Een creatieve sleepboot. Iemand die je luchtkastelen ziet en er extra verdiepingen op wil laten plaatsen.

“Jij ook van mij?” vervolgt Ian Wright.

“Natuurlijk.”

“Zeg dat dan. Ik zei het eerst.”

“Maar ik… Ja, ik hou van je.”

Dankbaarheid is een prachtig iets. Het lapt de ramen van je ziel. Je kijkt naar buiten. Alles is helder. Je ziet de weg die je hebt afgelegd en alle mensen die je een lift hebben gegeven.

Ik denk aan Alfred Mosher Butts.

De uitvinder van Scrabble.

De in Amsterdam geboren en getogen schrijver James Worthy (1980) probeert in zijn columns iets van het leven te begrijpen. Lees al zijn columns hier terug.

Reageren? james@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden