Maarten Moll. Beeld Sjoukje Bierma
Maarten Moll.Beeld Sjoukje Bierma

Hutjemutje door het groen, daar zouden wij nooit aan meedoen

PlusMaarten Moll

Even een paar dagen weg.

Weg van het uitzicht op de druk beplakte aanplak­borden met verkiezingsposters in het plantsoen thuis. (Waarop de PvdA uiteindelijk wel te zien was in de persoon van Lilianne Ploumen. Die ik graag als premier zou zien, mijn stem heeft ze, maar dit terzijde.)

Huisje in Aagtdorp. Bij de Schoorlse duinen. Prachtig gebied.

Op zondagochtend de hardloopschoenen aan en het bos in.

‘Boswachters vrezen drukte in natuur’, las ik die ochtend al op Teletekst. Omdat men nergens anders heen kan. Er was zorg om het verstoren van het broedseizoen dat op het punt staat te beginnen.

We deden eraan mee, we zochten de natuur op, de natuur grensde aan het huisje, maar eigenlijk deden we er weer niet aan mee, omdat we gingen sporten, en sporten is goed, voelde het toch niet alsof we ‘de kraamkamer van Moeder Natuur’ zouden gaan ver­storen. Eerder hadden we vanaf de bank al zitten af­geven op al die mensen die hutjemutje door het groen schuifelden.

Zouden wij nooit aan meedoen. Wij waren goed bezig, knikten we, het bos naderend.

Eenmaal in het bos bleek de vrees van de boswachters niet ongegrond.

Alsof al die mensen dachten dat het om fakenieuws ging.

Overal om ons heen zagen we schimmen, zoals je in griezelfilms ook ziet als het hoofdpersonage door een bos loopt waarvan hij of zij denkt dat het er niet pluis is. Rood, blauw, geel.

Langsflitsende mountainbikers. (Echt heel veel.)

Snel links de Koninginneweg op (de paden hebben hier namen). Drie hardlopers met een nog harder lopende hond aan een lijn. En veel wandelaars.

Op de Randweg alleen hardlopende senioren met ­grijze haren.

De Groenveldslaan ingeslagen. Een drukke hondenuitlaatlaan.

M. viel het op dat er geen vogels waren te horen.

De Staringsweg dan. En eindelijk alleen. Minutenlang renden we zonder iemand tegen te komen.

‘Blijf op de paden, lijn honden aan en laat geen afval achter,’ hadden Staasbosbeheer en Natuurmonumenten geadviseerd als men dan toch de natuur in wilde trekken.

We bleven keurig op de paden. Bep lag in het huisje op haar kleed.

Tsja, en dat afval...

Midden in het bos zagen we het. Op het naambordje Heideweg was een sticker geplakt. Het naambordje als aanplakbord.

NOS = FAKENIEUWS.

Die man of vrouw. Op een missie. Vroeg opgestaan. Boterhammetjes met Hollandse kaas mee. En dan lekker de natuur in met je plastic strijdkreet.

Zo diep in de natuur je boodschap verkondigen. Dan ben je goed met je vak bezig. Maar je blijft natuurlijk wel een malloot met je complottheorie. Dit was niet pluis.

Ik heb de sticker van het naambord gepeuterd en in het huisje in de prullenbak gegooid.

Rotzooi dien je onmiddellijk op te ruimen.

Schitterende dag, verder.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden