Han Lips

House of Cards 3 mist verrassing en tempo, maar vooral venijn

 

Claire (Robin Wright) en Frank Underwood (Kevin Spacey)Beeld Netflix

We leven twee weken na de première van het derde seizoen van House of Cards. Met het reclameoffensief van Netflix is er zelfs voor de niet-abonnees geen ontkomen aan. En anders herinneren vrienden en collega's je er nog wel een keer aan: deze televisieserie móet je zien.

Maar hoe onmisbaar is House of Cards 3? Om de vergelijking met The Godfather te maken: deel 1 en 2 zijn beter. Dat wil niet zeggen dat het nieuwste seizoen slecht is, want dat is het derde deel van The Godfather ook niet. Maar er zijn op z'n minst wat kanttekeningen te maken.

House of Cards 3 mist vooral venijn. Zonder wat te verklappen over het verloop van de serie, kunnen we gerust stellen dat hoofdpersoon Frank Underwood niet meer de man is die eigenhandig - en met enig satanisch genoegen - een aangereden hond uit zijn lijden verlost.

En het seizoen mist tempo en verrassing. Sommige afleveringen slepen zich voort zoals Kevin Spacey deed in zijn rol als de kreupele Verbal in The Usual Suspects. Je weet precies waar hij naartoe wil lopen, alleen duurt het even voordat hij op zijn bestemming is. (En dan bleek Verbal nog niet eens echt invalide te zijn.)

Maakt dat House of Cards 3 onplezierig om naar te kijken? Zeker niet. De serie is nog steeds onderhoudend, maar helaas niet meer zo briljant als hij was.


Han Lips is televisierecensent bij Het Parool. Wilt u reageren op dit artikel? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen of stuur een e-mail naar h.lips@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden