Plus Art Rooijakkers

Hopen dat mijn dochters waterbeheer gaan studeren

De tweeling Puk en Keesje, geboren in 2017, zijn kinderen van de 21ste eeuw. Wat houdt dat in en hoe ziet hun leven straks eruit? Vader Art Rooijakkers gaat op onderzoek uit. Vandaag: kunnen mijn dochters in Nederland blijven wonen of verdwijnt ons land in de Noordzee?

Art Rooijakkers en zijn twee dochtertjes Beeld Artur Krynicki

Laatste legde ik vol trots aan een buitenlandse bezoeker uit hoe een kwart van Nederland onder zeeniveau ligt en dat we dankzij onze dijken toch geen natte voeten krijgen. Alsof ik er zelf – als een Hansje Brinker – verantwoordelijk voor ben. 

Dat we aan die strijd tegen water onze eigenwaarde ontlenen, blijkt uit onderzoek dat het Sociaal Cultureel Planbureau onlangs heeft gepresenteerd. Het is naast Koningsdag, fietsen en onze taal onlosmakelijk verbonden met de Nederlandse identiteit.

Maar hoe lang nog? Blijven we de strijd tegen het water winnen of klotst door klimaatverandering de zee in de komende eeuw over onze dijken? Verdwijnt Nederland op den duur in de Noordzee? Een apocalyptische angstbeeld van haast Bijbelse proporties, ik geef het toe. 

Maar wel iets waar wetenschappers serieus over nadenken, begrijp ik wanneer ik fysisch geograaf Kim Cohen van de Universiteit Utrecht spreek. Hij heeft het over verschillende scenario’s die variëren van 35 centimeter zeespiegelstijging tot mogelijk 2 meter in 2100. 

“Dan zijn je dochters er waarschijnlijk nog. Als onze pogingen tot klimaatbeteugeling mislukken en het 2 meterscenario dan al waarheid is, is het handig dat ze Duits spreken. Niet voor zichzelf, maar voor hun kleinkinderen: iemand zal die toch bijles moeten geven, willen je nakomelingen klaar zijn voor een verhuizing die kant op,” stelt Cohen die Midden-Nederland en Drenthe als mogelijke nieuwe kustgebieden van de 22ste eeuw aanwijst.

Volgens Marjolijn Haasnoot, senior-onderzoeker klimaat & water bij kennisinstituut Deltares, is het niet ondenkbaar dat mijn dochters al eerder worden geconfronteerd met de gevolgen van zeespiegelstijging. Als we er twee meter bijkrijgen in 2100, merken ze dat al vanaf 2050. “De stormvloedkeringen zullen steeds vaker dicht moeten, we hebben hogere dijken nodig, in het westen krijgen we moeite met zoet water en als je dochters naar het strand gaan, is er een grote kans dat ze een baggerschip zien die steeds vaker strand moet opspuiten.”

Haasnoot was twee jaar geleden een van de organisatoren van een hackathon over de gevolgen van zeespiegelstijging. “We hebben eeuw­en gedaan over de waterinrichting van ons land: slootjes, pompen, molens. Daar redden we het niet mee bij een stijging van 2 meter. De Deltawerken kunnen een zeespiegelstijging van maximaal 40 centimeter aan. En die zijn al immens.”

En dus worden ook andere strategieën onderzocht: eilanden bouwen in zee, steden op palen bouwen en naar het oosten trekken. Wat het gaat worden, ligt voor een groot deel aan onszelf, stelt Kim Cohen. “Noem het maar erfschuld; de gevolgen van het klimaatbeleid, gaan je dochters ondervinden.” 

Heb ik het weer gedaan straks. Alsof ze me als pubers sowieso niet al genoeg gaan verwijten. Misschien moet de oplossing maar van hen komen. Denkt ook Marjolijn Haasnoot: “Ik hoop dat je dochters iets met waterbeheer gaan studeren. Want één ding staat vast; we moeten als Nederland doorwerken aan onze delta om hier te kunnen blijven wonen.”

Voor deze rubriek werkt Art Rooijakkers ­samen met studenten (Condor) van de Fontys Hogeschool Journalistiek in Tilburg.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden