Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

‘Hoe zou Theo van Gogh hier over hebben gedacht?’

PlusTheodor Holman

Gisteren zou Theo van Gogh 63 zijn geworden.

Ooit heb ik gezworen dat ik zijn naam levend zou houden, maar dat wordt steeds moeilijker.

“O ja, wie was hij dan?” werd mij laatst gevraagd.

Uiteraard leg ik dat graag uit, maar ik heb er steeds meer woorden voor nodig. Hoe typeer je, na al die jaren, een sfeer die om iemand heen hangt, hoe de sfeer in het land vlak voor en na zijn liquidatie, hoe een vriendschap?

Nog steeds is de vraag die mij het meest wordt gesteld: “Hoe zou Theo hier over hebben gedacht?”

Of het nu over Rutte gaat, de EU, Baudet, talkshows, films… ik besef dat hij een maatstaf was.

Maar ik weet het niet.

Het kenmerk van een origineel denker is dat hij origineel denkt. En het denken van Theo was wispelturig. Ook is een feit dat Theo en ik het meer oneens waren dan eens – al moet ik achteraf bekennen dat hij sommige zaken scherper zag dan ik.

Hoe Theo nu over sommige zaken zou denken…

Hij zou zich dolgraag met alles hebben bemoeid. En ook ik fantaseer daar wel eens over. Hij zou – denk ik – aansluiting hebben gezocht bij GeenStijl. Het zou me ook niets hebben verbaasd als hij de rechtsfilosofe Eva Vlaardingerbroek voor een rol in een film zou hebben gevraagd om een lesbische scene te spelen met de fiscaal en financieel juriste Kim Boon. Beide prachtexemplaren Gods bevinden zich rechts in het filmkader.

Kleine herinnering: nadat Theo had geluncht met Rita Verdonk, kwam hij op kantoor, waar we een film bedachten en vroeg hij me: “Kan je nog een leuke scène met haar verzinnen?”

Ik: “Een naaktscène?”

Theo: “Wat is mijnheer Holman weer ­ordinair. Nee, het was een keurige mevrouw, een gevangenisdirectrice. Prikkelt dat je armzalige fantasie niet?”

Ach ja…

Dat geleuter van ons mis ik het meest. Dat haaks staan op ‘mens en samenleving’. Dat leven met een knipoog. De actualiteit blies hem energie in die zorgde voor een mania­kale behoefte om columns te maken, te interviewen en films te regisseren om iets te begrijpen en te duiden van de doffe modderpoel waarin we constant leken te verdrinken.

Als ik hem, zoals gisteren, met op de achtergrond zijn familie, wat oude vrienden en het strand van Katwijk, weer scherp voor de geest kan halen, dan glimlach ik bedroefd maar dankbaar.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden