Plus Column

Hoe zou een 2019-versie van het Wilhelmus klinken?

Vanaf deze week is in het Rijksmuseum de nieuwe tentoonstelling te zien over de Tachtigjarige Oorlog en het ontstaan van Nederland. Ter gelegenheid hiervan ben ik in de collectie gedoken en heb ik drie elementen geselecteerd waarop ik reageer met drie columns.

De expositie is verdeeld in 9 thema's: Orde, Chaos, Verdreven, Breuk, In oorlog, Identiteit, Grenzeloos, Oorlogsmoe, Toekomst. Er worden 200 objecten getoond en geografische kaarten waarop de verschuivende grenzen zichtbaar worden gemaakt en er zijn prikkelende stellingen.

Het eerste wat mijn aandacht greep, was de prent Hagepreek van Crispijn van den Broeck. Hierop is te zien hoe protestanten zich op straat verzamelden voor een eredienst, zoals dat in de zomer van 1566 bijna constant gebeurde. Zij hadden toen nog geen eigen kerken, het katholicisme was de norm.

Wat we op het schilderij niet zien, is dat de toegang tot dit soort erediensten gebarricadeerd werd door bewapende mannen die de wacht hielden om te voorkomen dat meer protestanten zich bij de groep gingen voegen.

Mijn gedachten maakten de verbinding met iets dat niet met religie te maken heeft maar wel met hoe wij invulling geven aan onze normen en tradities en wel of niet bereid zijn om die te herdefiniëren.

Maak een sprong van 451 jaar vooruit in de tijd van de Hagepreek naar nu en je bevindt je op 18 november 2017 op de A7 waar de bus met demonstranten tegen Zwarte Piet op een geheel illegale wijze wordt geblokkeerd door tientallen auto's die stilstaan op de snelweg.

Vervolgens zag ik een schilderij van Maurits, gemaakt door Adriaen van de Venne in 1618. Hij staat afgebeeld als een geslaagde man, met zijn commandostaf en zijn Engelse ridderorde duidelijk uitgelicht. Wat de sociale media vandaag de dag zijn voor ons, dat waren de wanden en hallen tijdens de zestiende en zeventiende eeuw: een expositieruimte van schoonheid, rijkdom en geluk. Maurits zou, net als ik, een liefhebber zijn van de lo-fi filter op ­Instagram.

Tot slot heb ik me gebogen over het volkslied. Hoe zou een 2019-versie van het Wilhelmus, dat eigenlijk een protestlied is, klinken? Natuurlijk moest ik meteen aan hiphop denken, want als iets een directe weerspiegeling is van de tijd waarin we leven, dan is dat deze muziekstroming wel.

Samen met mijn broers, de oudste is 31 en de jongste 12, ben ik gedoken in de oeuvres van Opgezwolle, THC, Kempi en Sevn Alias. Na lang discussiëren kwamen we tot een tekst van Sticks voor Opgezwolle, die volgens ons het best kan gelden als modern protestlied: Gekkenhuis van het album Eigen wereld.

De maatschappijkritische inhoud en de tijdloosheid - het nummer kwam uit in 2006 maar is nog steeds actueel - geeft een mooie beschouwing van Nederland én vertegenwoordigt de kijk van vooral jonge Nederlanders. Daarom is het wat mij betreft ook wel een bescheiden aanzet tot een nieuw volkslied.

De columns zijn inmiddels verwerkt tot een speciaal door mij gemaakte audiotour die, als ik zo vrij mag zijn, zeer de moeite waard is. Dus ga dat doen.

Het is een gekkenhuis.

Rapper en schrijver Massih Hutak (26) schrijft elk weekend een column voor Het Parool. Reageren? m.hutak@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden