Gijs Groenteman. Beeld Artur Krynicki

Hoe Ron Blaauw mijn hart heeft gestolen

Plus Gijs Groenteman

Ron Blaauw schijnt een ­restaurant te hebben op de bovenste etage van het warenhuis Hudson’s Bay. Nu verdwijnt het warenhuis, maar Ron ­Blaauw wil er niet weg. Wat een geweldig verhaal! In China staat ergens een klein, krakkemikkig huisje waar een hypermoderne tienbaans snelweg omheen is gebouwd – de bewoners weigerden onteigend te worden. Ook in Publieke Werken van Thomas Rosenboom en de Pixarfilm Up leidt eenzelfde koppige houding tot allerlei dramatische verwikkelingen.

Zo’n toekomst zie ik voor ­Blaauw óók voor me. Eindeloos en vastbesloten een restaurant blijven uitbaten op een plek waar dat helemaal niet gewenst is. Terwijl er op de onderste verdiepingen een desolate teringzooi zal ontstaan, vol vergeten etalagepoppen en hier en daar een omgevallen kledingrek, woedende projectontwikkelaars op de stoep, heeft Ron op zijn bovenste verdieping een klein paleisje, waar hij de heerlijkste Indonesische gerechten uit zijn keukentje tovert.

Het hoort ook een beetje bij Blaauws ontwikkeling als kok. In een ver verleden ben ik wel eens naar Ouderkerk aan de Amstel afgereisd om daar in zijn befaamde tweesterrenrestaurant te eten. We kregen het ene malle gerecht na het andere – ik herinner me een koppel knal­rode kersen die naar blauwe kaas bleken te smaken, die desalniettemin heerlijk waren – en we betaalden de gepeperde rekening met veel plezier.

Niet veel later verscheen ­Blaauw bij De wereld draait door om aan te kondigen dat hij zijn sterren terug wilde geven aan Michelin. Hij had genoeg van de kunstig opgediende onzin­gerechten – ik neem aan dat hij het had over de blauwekaas­kersen – en verlangde weer naar een ‘eerlijk restaurant’.

Wat volgde was een reeks gastrobarren (heeft hij het woord ‘gastrobar’ eigenlijk bedacht?) en andere restaurantjes die zogenaamd geen pretentie hadden maar evengoed peperduur waren – ik kon op een gegeven moment eigenlijk niet meer zo goed bijhouden op welke straathoek hij nú weer een restaurant had geopend.

Ooit heb ik hem geïnterviewd. Dat was voor een talkshow die ik op zondagmiddag presenteerde in Klein Bellevue met Theodor Holman. Wij hadden een vast publiek van 23 bejaarden. Ons programma was tijdens Ajax-Heerenveen. Ron, een fanatiek Ajaxsuppporter mét een seizoenkaart, kwam evengoed opdagen als gast. Graag zelfs: “Tijdens die wedstrijden ben ik zó zenuwachtig dat ik eigenlijk blij ben dat ik er niet heen hoef.”

Met die opmerking, en de rest van het gesprek, heeft Ron mijn hart gestolen. Hij lijkt mij een lieve kerel en een bevlogen kok. Ik schaam mij dat ik helemaal niet wist dat hij een restaurant op de bovenste verdieping had van het totaal mislukte warenhuis Hudson’s Bay. Gelukkig heeft hij sinds januari een eigen ingang, ‘en sindsdien loopt het fantastisch’.

Hup Ron, zeg ik vanaf deze plek, blijf lekker zitten in je restau­rantje, laat je niet weg­pesten, binnenkort kom ik eten!

Gijs Groenteman (1974) is schrijver, presentator en journalist. Wekelijks schrijft hij voor Het Parool een column. Lees al zijn bijdragen in het archief.

Reageren? gijs@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden