Jaap de Groot Beeld Artur Krynicki

Hoe Johan Cruijff trainer Frank Lampard inspireert

Plus Jaap de Groot

Het was 7 oktober 2016. De dag na de wereldpresentatie van My Turn, de autobiografie van Johan Cruijff die in Nederland onder de titel Mijn Verhaal is verschenen. Na alle lovende en mooi geschreven recensies in kranten als The Times en The Guardian, werd ik als direct betrokkene vooral geraakt door een twitterbericht. Van iemand die meldde het boek in één keer uitgelezen te hebben en daarna zijn tweet afsloot met: A must read!

De afzender was Frank Lampard.

Later zouden nog veel andere topsporters volgen, maar de tweet van Lampard behield een status aparte. Ooit een prachtige voetballer, met een geweldige wedstrijdmentaliteit en een feilloos gevoel voor ruimte. Zeker in het strafschopgebied. Maar ook een speler die bij zijn club Chelsea jarenlang te maken had met José Mourinho, die als coach in zo’n beetje alles de tegenpool van Cruijff is.

Ook daarom viel zijn tweet op.

Want iemand die binnen 24 uur na het verschijnen van een boek, het koopt en meteen verslindt, moet toch tamelijk geïnspireerd zijn door wat hij gelezen heeft.

Daarna ben ik Lampard extra scherp blijven volgen. Zag hoe hij bij Derby County, zijn eerste club als manager, meteen Mason Mount van Chelsea huurde. Een interessant talent dat in Nederland bij Vitesse al diverse fijnproevers was opgevallen, alleen niet bepaald het prototype van een fysiek sterke en ijzervretende Engelse prof. Vervolgens nam Lampard hem deze zomer mee naar Chelsea, waar de inmiddels 41-jarige Brit aan het grote werk mocht beginnen.

Intussen wordt steeds duidelijker waarom Lampard zo door Cruijff geïnspireerd is. Bij een club die in 15 jaar voor 2 miljard euro aan spelers kocht, kiest hij nu voor zelf opgeleid talent. Zoals een voetballende spits (Tammy Abraham), een klassieke buitenspeler (Callum Hudson-Odoi), een creatieve middenvelder (Mount) en een inschuivende centrale verdediger (Fikayo Tomori).

Woensdag werd Nederland geconfronteerd met de huidige stand van zaken bij Chelsea. In korte tijd is een doorgangshuis van verzadigde vedetten bezig te verworden tot een club die ook buiten Stamford Bridge wordt omarmd. Volgens de formule dat de meest populaire elftallen bijna altijd bestaan uit topspelers die het dna van de club in zich hebben. Of dit nu om Manchester United (Best, Charlton, Foulkes), Ajax (Cruijff, Keizer, Swart), Bayern München (Beckenbauer, Müller, Maier), Real Madrid (Raul, Butragueño, Michel) of Barcelona (Guardiola, Xavi, Iniesta) gaat.

De wijze waarop Ajax vooral na rust werd bespeeld, was indrukwekkend. Zowel voetballend als tactisch. Het was in de Johan Cruijff Arena fascinerend om te zien hoe de jonge Londenaren tussen de linies bewogen en de ruimtes benutten die Ajax met name op het middenveld weggaf.

Al na vier maanden is het Chelsea van Frank Lampard a must see!

Jaap de Groot schrijft wekelijks een column over sport voor Het Parool.

Reageren? j.degroot@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden