Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Hoe beter de vrouwenemancipatie gelukt is, hoe vuiler jongetjes gaan vechten

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

Onlangs bekeek ik een aantal filmpjes over relletjes. Ik vroeg mij af of ik meer mannen dan vrouwen zag?

Ik kon het niet zien want iedereen had een masker voor en droeg een hoody over zijn kop. Dus zeker weten doe ik het niet.

Desondanks durf ik de stelling aan dat het vooral jongens waren die relden. Jongetjes, bedoel ik. Ik zag af en toe wel een meisje, maar niet veel. Het ondersteunt mijn stelling dat jongetjes tegenwoordig zo hard en meedogenloos rellen om indruk te maken op meisjes.

Indruk maken ze door excessief geweld te gebruiken, moed te tonen en kracht te laten zien. Dat was vroeger zo, dat is nu nog zo. Mij viel trouwens op dat ik bij de jongetjes mooi apengedrag zag. Schreeuwen, armen omhoog, uitdagen, dan weer naar achteren rennen, elkaar opjutten – het is bekend.

Zou het zo zijn dat de jongetjes tegenwoordig agressiever tegen autoriteiten tekeer gaan omdat meisjes sneller emanciperen? Vroeger was het al zo dat meisjes eerder ‘rijpten’ dan wij.

Tegenwoordig zie ik gelukkig overal slimme vrouwen. Mijn huisarts is vrouw, mijn specialist is vrouw, ik stond laatst voor een vrouwelijke rechter met een vrouwelijke advocaat. Ik zie meer zangeressen in de popmuziek, in de politiek en in de musea hangt en staat meer kunst van vrouwen. Wat heb je als jongen dan nog aan je mannelijkheid? Wat is dat dan? Hoe bereid je je voor op veroveringen?

Door nog stoerder te zijn. Nog meer spierballen te tonen. Hoe beter de vrouwenemancipatie gelukt is, hoe vuiler jongetjes gaan vechten. Een freudiaan zou zeggen dat ze indruk willen maken op hun moeder, met wie ze eigenlijk willen trouwen.

Want – laten we wel wezen – hoe moet je anders als puber meisjes laten weten dat je ze kunt beschermen? Ik deed dat vroeger door prachtig piano- en gitaarspel en het maken van gedichten, want ik dacht: als ik Paul McCartney of Bob Dylan word, opent zich een paradijs vol seksualiteit. Nou, nee dus.

De meisjes uit 1966 vielen op sterke, stoere jongens met brommers! (Een knaap, een Indische jongen ook, Robbie, reed zich dood. Na twee weken brak er ruzie uit omdat meerdere meisjes claimden met hem gezoend te hebben!)

Is het naïef dat ik vermoed dat wanneer meisjes hun afkeer van geweld kenbaar maken er minder rellen zouden zijn? Of is geweld voor hen ook een afrodisiacum?

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden