Column

Hilversum heeft Streetlab meer nodig dan andersom

Johan Fretz (1985) is schrijver, theatermaker en columnist.

Johan FretzBeeld Het Parool

Een rel in medialand. Dat is dubbelop, want zonder rel is er geen medialand. Wat nu weer? De nominaties van de Televizierring zijn bekend en een van de genomineerden is het programma Streetlab. Nou, van harte, zou je zeggen. Maar veel televisiesterren vinden het belachelijk.

Dat je het niet aankunt dat jonge makers een nominatie krijgen is al vrij sneu, de stemmethode in twijfel trekken is ronduit gênant.

Misschien is het een idee dat de zichzelffeliciterende gemeenschap in Hilversum voortaan een publieksstemming uitsluitend onder de eigen fans houdt, zodat ze 'objectief' kan vaststellen dat zij inderdaad de beste programma's maakt. Ik denk dat ze daar de humor niet van inziet, want Hilversum blinkt niet uit in zelfspot. Nog zie ik al die zure gezichten voor me in Carré toen Voetbal International er met de hoofdprijs vandoor ging. Man, gouden televisie: alleen al voor dat fragment hadden ze de uitreiking van de Televizierring het jaar daarop moeten bekronen met de Televizierring.

Volgens Maxbaas Jan Slagter is de stemprocedure gebruiksonvriendelijk voor zijn doelgroep. Als je publiek anno 2015 nog niet online kan stemmen, loof je toch de Max Award uit? Waarvoor mensen per postduif kunnen stemmen. Onnodig trouwens. Al mijn ooms en tantes van diep in de zeventig en tachtig kunnen e-mailen, skypen en facebooken. Dus doe niet alsof alle ouderen digibeten zijn.

Daar gaat het natuurlijk niet om. Streetlab is nieuw, van jonge makers. Het is vooral online populair. In Streetlab zitten geen mensen van wie je 's avonds bij Albert of Patty hoort dat ze een babyshower hebben gegeven in de P.C. Hooft, of een soa hebben opgelopen tijdens de wintersportvakantie op Ibiza (want al kun je op Ibiza niet skiën, een berg sneeuw valt er in de betere nachtclub altijd wel te vinden). Kortom: ze horen er niet bij.

Waar dit over gaat, is angst. Zo gaat het al eeuwen en zal het altijd gaan. De gevestigde orde voelt de hete adem van de nieuwe generatie in zijn nek. En raakt in paniek. Kinderachtige paniek. En wat doe je dan: schoppen, trappen naar beneden. Naar de vernieuwing. Maar ik kan niet vaak genoeg zeggen: wij hebben geen netmanagers meer nodig, geen omroepbazen, geen Hilversumse kliekjes.

Ik was vorige week op het kantoor van Vice Nederland in hartje Amsterdam. Wil je weten of de toekomst al begonnen is? Ga daar eens kijken. Het bruist er van energie en creativiteit, de mogelijkheden zijn eindeloos.

Op de rokende puinhopen van een voorbije crisis staan jonge rebellen en vernieuwers die de oude mediawereld niet meer nodig hebben. De dromenstof, de moed, de wil om verhalen te vertellen die ertoe doen zit daar. Ze mogen in Hilversum blij zijn dat de jongens van Streetlab binnenboord blijven. Hilversum heeft hen meer nodig dan andersom.

Wilt u reageren op deze column? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden