Theodor HolmanBeeld Artur Krynicki

Hij zou laten zien hoe dom onze democratie is

PlusTheodor Holman

Gisteren zag ik iets geïllustreerd wat ik al twintig jaar betoog: er zijn van zichzelf overtuigde moslims die zich gedragen als leden van de Rote Armee Fraktion, de geweld­dadig linkse beweging die van 1968-1998 actief was in met name Duitsland. Was het niet RAF-lid Ulrike Meinhof die zei: “Uw rechtstaat is de mijne niet?”

Gisteren moest Suhayb Salam van de Al-Fitrahmoskee voor de parlementaire enquête-commissie verschijnen om onder ede vragen te beantwoorden over de financiering van zijn moskee. 

Eenmaal voor de commissie was zijn gehele wezen veranderd in een vadsige middelvinger en straalde hij uit dat hij Nederland eens zou laten zien hoe dom, vooringenomen, anti­religieus, decadent en ­onmenselijk onze democratie wel niet is.

Dus toen hij moest staan om te zweren dat hij de waarheid en niets dan de waarheid zou vertellen, bleef hij zitten. De commissie en de overheid werden vervolgens op de hak genomen. 

Feiten noemde hij leugens. Hij speelde met de vrijheid die de Nederlandse rechtstaat hem biedt (“Ik doceer dat wij in Nederland moslims zijn en hier vrijheden hebben en ons door niemand laten domineren in onze vrijheden en door niemand laten demoniseren, zoals hen nu ook gebeurt in deze hetze.”)

Voortdurend tartte hij onze beschaving waarbij ‘het uit­lachen’ zijn grootste wapen was. Uitlachen was zijn antwoord op de vragen van de commissie. Aan het einde van zijn verhoor was zijn oordeel dan ook dat het een ‘poppenkast’ betrof. Onze democratie als kindervoorstelling.

Je kunt hier duizend cursussen tegenaan gooien, een leger welzijnswerkers op af sturen en nog meer subsidie geven aan instellingen die ‘verbinding’ mogelijk achten of willen leren hoe onze rechtstaat in elkaar zit, ze zullen je blijven uitlachen.

Net als bij de RAF heeft het geen zin als ‘wij’ ze willen corrigeren. Dat werkt alleen maar averechts. Ze luisteren naar andere rechters, hebben een ander wetboek, gehoorzamen een andere god. Hun doel is niet ‘verbinden’, maar ons overtuigen van de grotere waarde van hun verrijkende aanwezigheid in onze samenleving.

Zo was het ook bij de RAF. Het enige wat uiteindelijk hielp, waren oud-geloofs­genoten die van de RAF afstand namen, nadat ze hadden gemerkt dat de groep op den duur alleen de eigen ­mensen verdedigde en hun oorspronkelijke idealisme had verraden.

Wie weet biedt dat hoop.

Wanneer het echt zo is dat er hier islamieten zijn die willen meedoen in onze samen­leving, dan zullen zij de Suhayb Salams hard moeten bestrijden.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Lees ook:

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden