James Worthy Beeld Agata Nowicka

Hij wilde de perfecte crème brûlée leren maken

Plus James Worthy

Hij wilde deze zomer niet verliefd worden. Hij had wel andere dingen te doen. Zo wilde hij de perfecte crème brûlée leren maken. Of het in ieder geval leren schrijven. En hij wilde surfen. Maar toen kwam hij haar tegen. Ze stond gewoon op de tramhalte met een milkshake.

Haar milkshakebeker staat al vier dagen op zijn aanrecht. Ze liggen op bed boeken te lezen en kijken naar series op haar telefoon. Het is te warm voor dekens. Ze vraagt waar de douche is. Hij zegt boven. Naakt loopt ze de trap op. Hij volgt haar. Haar billen schudden. Hij is blij met zijn kaarten.

“Moet je nergens naartoe?” vraagt hij, terwijl hij de schoonste handdoek uit zijn wasmand graait en aan haar geeft.

“Ongetwijfeld, maar daar wil ik niet aan denken.”

“Je mag blijven hoor.”

Hij ligt op zijn buik en zij gaat op zijn onderrug zitten.

“In ruimtefilms vind ik het altijd een mooi moment als het ene ruimteschip zich aan het andere ruimteschip vastkoppelt. Zo voelt het nu ook. Alsof we aan elkaar vastgekoppeld zitten. We zweven samen door de eindeloze leegte. We halen ons open aan de sterren en bloeden nieuwe planeten,” zegt ze.

“Je kunt hier blijven zo lang als je wilt.”

“Dan blijf ik tot morgen. Morgen moet ik echt terug naar huis. Niet dat ik niet wil blijven, hoor, maar ik ben getrouwd met Gerrit. Als ik morgen thuiskom, zit hij vast naar Te land, ter zee en in de lucht te kijken. Dat is zijn favoriete programma. En daar leef ik mee. Het is een lieve man. Laatst had ik zijn nieuwe trui te heet gewassen en toen zei hij sorry tegen mij. Maar ik moet morgen naar huis. Gerrit heeft slaapapneu. Ik moet hem drie keer per nacht omrollen. Dat is mijn leven.”

“Morgen is prima. Echt waar. Wat wil je vanavond eten?”

“Ik heb al heel lang geen spareribs gegeten. Daar heb ik zin in.”

Ze knuffelt hem. De vrouw drukt haar borsten zo hard tegen hem aan dat hij haar hart kan voelen kloppen.

In de avond eten ze spareribs.

De volgende ochtend douchen ze voor de laatste keer samen. Met zeep wassen ze de sauzen van elkaar af.

“Sorry dat ik niet langer kan blijven.”

“Ik begrijp het. Je moet Gerrit omrollen.”

Hij wilde deze zomer niet verliefd worden. Hij had wel andere dingen te doen. Zo wilde hij de perfecte crème brûlée leren maken. Of het in ieder geval leren schrijven. En hij wilde surfen. Maar toen kwam hij haar tegen.

En toen was ze weer weg.

Reageren? james@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden