Tuğrul Çirakoğlu.

 Beeld Nosh Neneh
Tuğrul Çirakoğlu.Beeld Nosh Neneh

Hij lag weg te rotten tussen de lege pizza­dozen

PlusTuğrul Çirakoğlu

Keer op keer wijst onderzoek uit dat de plaats waar je wieg staat in grote mate de kansen bepaalt die je de rest van je leven krijgt. Maar hoewel hun kansen dus niet gelijk zijn, hebben kinderen over het algemeen wel dezelfde dromen.

Net als miljoenen andere jongetjes droomde ik er als kind van profvoetballer te worden. Ik kon urenlang zorgeloos op het voetbalveldje doorbrengen. Als ik niet buiten voetbalde, speelde ik thuis wel een voetbalspel op de PlayStation. Voetbal was mijn leven.

Twintig jaar later ben ik geen voetbalprof, maar maak ik de huizen van overledenen schoon. Tijdens dat werk stel ik mezelf vaak de vraag: wat waren de ­dromen van deze persoon?

Ook hier weer. Het ging om een man van in de dertig. Hij had acht huisgenoten, die wisten dat hij een (zware) drugsver­slaving had. Het feit dat hij een week zijn kamer niet was uitgekomen, leek niemand te deren.

Pas door de stank besloten ze zijn kamerdeur te openen. Daar troffen ze zijn lichaam aan. Hij lag al meer dan een week weg te rotten tussen de lege pizza­dozen. De kamer, nog geen tien vierkante meter groot, stond propvol met rommel en was compleet onbewoonbaar geworden.

Ook hij moest ooit dromen hebben gehad. Daar was nu niks meer van over. We haalden de hele kamer leeg. Toen we klaar waren, leek het alsof hij nooit had bestaan. De paar bezittingen die enige waarde hadden, werden in een kartonnen schoenendoos overhandigd aan de ­huisbaas.

In drankreclames zien we altijd mooie, succesvolle mensen die het gezellig hebben met elkaar. Drugs worden in films en muziek soms zelfs verheerlijkt. Bijvoorbeeld in Drank & drugs, de hit die zorgde voor de grote doorbraak van Lil’ Kleine.

In mijn werk zie ik geen gezelligheid. Ik zie de rauwe realiteit van drank-, drugs- en medicijnmisbruik. Een realiteit die dagelijks een van de 700.000 Nederlandse drank-, drugs- en gokverslaafden en ruim 600.000 medicijnverslaafden kan treffen.

Niemand droomt er als kind van een verslaafde te worden. Maar verslaafden zijn geen losers. Het zijn mensen. Ze leven. Ze zijn hier en bevinden zich overal om ons heen. Ook zij hebben dromen, ook zij willen gehoord en gezien worden. We kunnen ervoor kiezen ze weg te stoppen – of te erkennen dat ze bestaan en proberen ze weer te laten dromen.

null Beeld

Tuğrul Çirakoğlu maakt met zijn bedrijf schoon in extreme ­situaties. Hij vertelt de verhalen achter het vuil. Lees al zijn verhalen hier terug.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden