Column

Hij kijkt rond. Waar zou mama gezeten hebben?

James WorthyBeeld Agata Nowicka

Met een rekeningafschrift loopt hij naar de pinautomaat. De man kijkt naar het uitgeprinte A4'tje. 14.52 uur. 670 euro. Vijf uur voordat ze overleed, pinde zijn moeder hier dat bedrag. Een ongewoon bedrag.

Hij pint hetzelfde bedrag, vouwt de biljetten dubbel en stopt het bundeltje in de binnenzak van zijn jas, die hij ooit voor 129 euro kocht.

15.45 uur. Café Toussaint. 35 euro. Hij loopt het buurtcafé binnen en kijkt rond. Waar zou mama gezeten hebben? Hij bestelt een tomatensap en een broodje kaas met tuinkers.

16.32 uur. Taxicentrale Amsterdam. 23 euro. De man stapt in een zilveren Mercedes. "Waar moet je heen?" vraagt de taxichauffeur. "Dat weet ik niet, meneer. Rij maar gewoon door de stad voor 23 euro."

Vanuit de taxi kijkt hij naar de dingen die zijn moeder die dag ook moet hebben gezien. De dubbelgeparkeerde auto's op de ­Rozengracht. Ooit had hij een vriendinnetje op de ­Rozengracht. Maar dit werd uiteindelijk niets, omdat werkelijk alles dubbelgeparkeerd staat op de Rozengracht - dus ook haar hart.

17.18 uur. Etos. 8,45 euro. Het is druk in de drogisterij op de Leidsestraat. De man denkt na. Wat koopt een vrouw van 67 hier? Ze had de laatste tijd last van droge ogen. Hij loopt naar het schap waar de oogdruppels staan. Hier sluit hij zijn ogen. Hij ziet zijn moeder in de ambulance liggen. In haar steeds dieper wordende ­coma groef ze zichzelf razendsnel naar de aardkern.

De ­bestuurder van de auto die haar schepte, zei dat ze er opeens stond. Uit het niets. Vanuit het niets naar in het niets, hij vond het eigenlijk wel wat hebben.

In de ambulance zag hij dat het haar van zijn moeder langer was dan het ooit was geweest. Er zaten twee elastiekjes in haar haar, een rood en een geel. Met een zakje haarelastiekjes en een chocoladereep verlaat hij de ­drogisterij.

19.01 uur. Café Bern. 41 euro. De man loopt het favoriete restaurant van zijn moeder in en bestelt de bonensalade, de tomatensalade en de entrecote. Zijn moeder ­bestelde hier altijd de Jemenitische salade en de kaasfondue. Ze at hier zo vaak mogelijk. Het liefst aan de bar. Haar bloed moet voor 25 procent uit de kaasfondue van Café Bern hebben bestaan.

19.50 uur. De man ligt op de plek waar zijn moeder een week geleden werd aangereden. Een auto toetert. De automobilist stapt uit en vraagt aan de man waar hij mee bezig is. De man haalt de 670 euro uit zijn binnenzak en geeft het geld aan de automobilist. "Geef me nog twee minuten," zegt hij voordat hij weer gaat liggen.

19.51 uur. De man pakt de haarelastiekjes en probeert een minuut lang, al liggend op het asfalt, de maan uit de lucht te schieten.

19.52 uur. Hij staat op, brengt het A4'tje naar zijn lippen en kust het papier. De man is voor het eerst in zijn leven blij dat hij het kind van de rekening is. Met behulp van het pingedrag van zijn moeder kon hij haar laatste dag naspelen. Dan landt er een roze haarelastiekje op zijn hoofd. Geld heeft nog nooit zo gelukkig gemaakt.

De in Amsterdam geboren en getogen schrijver James Worthy (1980) probeert in zijn columns iets van het leven te begrijpen. Lees al zijn columns terug. Reageren? james@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden