Maarten Moll. Beeld Sjoukje Bierma
Maarten Moll.Beeld Sjoukje Bierma

Hij had vast The Irishman gezien

PlusMaarten Moll

De hond schrok zich een hoedje.

Uit het riet langs de Ooster Ringdijk kwam opeens een grijper tevoorschijn. Uit zijn bek kieperde hij een hoeveelheid rotzooi langs de kant. Groen en bruin en nat.

De wind nam de bepaald niet aangename lucht mee onze kant op.

Originele putlucht.

De hond bleef op gepaste afstand staan. Licht grommend. Ik liep naar de berg slootafval.

Ik zag de kleine, lage motorboot van de gemeente alweer verder varen.

Hele dagen sloten uitbaggeren, met niemand wat te maken hebben. Een steek van jaloezie. Ik zag dat de man in zijn blauwe overall – hij leek verdacht veel op Frank de Boer – lol had in zijn werk.

Voor in de boot lag een verroest fietswiel.

Hartjes beweert dat je in de sloten van Nederland nog goede spullen kunt vinden.

Hij heeft een keer gezien dat een buurvrouw van zijn ouders de verzameling tinnen soldaatjes van haar man in het water heeft gegooid. De man is dagen met een schepnet bezig geweest de kostbare figuurtjes – een leger van Napoleon compleet met paarden en kanonnen – uit het water te vissen.

Hij zegt dat hij ooit een geldkistje uit de modder heeft gehaald. En vier Delfts blauwe borden.

Met een stok poerde ik wat in de takken en de groene, glibberige substantie die zich daaromheen had genesteld. Natuurlijk stuitte ik op niets.

Geen gouden armbanden of trouwringen.

“Vroeger gooide de penoze van Amsterdam hier pistolen en messen in het water.”

Ik keek achter me.

Een man met een hond die ik hier niet eerder had gezien. Twee diepzwarte moedervlekken op zijn linkerwang, naast elkaar.

“Ik stond er zelf niet bij hoor, maar het is wel zo.” En hij liep verder.

Ouwehoer, dacht ik. Hij had vast The Irishman gezien, waarin ook een schitterende scène zit waarin de boeven vanaf een brug gebruikte wapens in het water gooien.

Verderop kwakte Frank de Boer met de grijper een nieuwe grabbelton op de kant.

Er vloog meteen een reiger op af die als een koning bovenop de vaalt ging staan.

Ik stak nog een laatste keer met de stok in de takkenbende. Ik hoorde het geluid van een halfharde, natte scheet.

Er floepte iets uit de berg afval.

Een plastic muntje. Een plastic muntje van de Albert Heijn waarmee je een winkelwagentje kunt loskoppelen.

Altijd handig. Ik raapte het muntje op met een poepzakje.

Ik floot de hond en we liepen terug naar huis.

Bij de brug lag de motorboot stil in het water. Frank de Boer at een boterham. Uit de thermoskan aan zijn voeten steeg damp op.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden