Plus

'Hier rust mijn mooiste bezit Toetie Douwes'

Yasmina Aboutaleb Beeld Agata Nowicka

Toen ik in de krant las dat het aantal bierbrouwerijen in de stad explosief groeit, moest ik aan het oude dierenasiel in Oost denken. In dat monumentale gebouw, waar vroeger eenzame honden en katten logeerden en later hanenkam dragende krakers, zit sinds kort een bierbrouwerij: Poesiat & Kater.

Vernoemd naar twee historische bierbrouwfiguren, geloof ik. Niet dat iemand dat nog weet, maar ze waren behoorlijk dandy en dat leent zich goed voor het artwork op de website.

Van de week zat ik er op het terras. Niet om bier te drinken, want dat lust ik niet, maar om de nieuwste aanwinst in de buurt eens met eigen ogen te bekijken.

Het terras bestond uit een paar gigantische picknicktafels, een barbecue en daaromheen een laag stenen muurtje. Dat stond er eerst niet, maar ik vermoed dat dat was aangelegd vanwege de nieuwbouwbuurt naast de brouwerij.

Er was nog plek aan een van de tafels, naast een ander stel. Voor hen stonden vier soorten bier op een houten plankje. Dat moest het 'bijzondere speciaalbier' zijn, waar de website mee schermde. Achter mij genoot een man hard van zijn IPA of iets dergelijks. Zijn genotskreten sloot hij af met een ronkende boer.

Ik keerde mijn gezicht af, waardoor mijn oog viel op de grafstenen die langs het nieuwbakken muurtje uniek lagen te zijn. Twintig, dertig stuks misschien wel. Groot en klein.

'Filos onze trouwe vriend', las ik, en: 'Hier rust mijn mooiste bezit Toetie Douwes.' 'Rust zacht' was de meest gebruikte tekst: 'Rust zacht onze lieve meiden. Tanja, Monique'.

Sommigen spraken hun verlorene aan als een lover: 'Pim jij gaf liefde', 'Blacky ik zal je nooit vergeten'. Er lagen drie Blacky's begraven. Eén Dollie, die me deed denken aan het eerste gekloonde schaap. En een had een achternaam: Rensje van Dordt.

Sommige grafstenen waren niet groter dan een schoenendoos, prima voor een cavia of konijn, maar onder andere zerken had met gemak een lammetje gepast.

Een grote donkere tegel bij een van de ingangen legde een en ander uit: 'Achter dit oude asiel lagen vele dieren begraven, meer dan honderd in getal, die hun baasje liefde gaven. Een kater is hier in een echte koets begraven, begeleid door een viool. Ook lagen er een gans en een vogel. En een poes is gelovig heengegaan: een kruis stond boven haar naam.'

Ik bestelde en nam me voor te proosten op Blacky, Dollie en Toetie Douwes, die er ook niets aan konden doen dat ze min of meer als decoratiemateriaal in een hipstertent waren geëindigd.

Yasmina Aboutaleb (1986) rapporteert op dinsdag en donderdag voor Het Parool vanuit de stad. Lees al haar columns terug in het archief. Reageren? yasmina@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden