Norbert ter Hall Beeld Agata Nowicka

Hier komt ie: ik haat de Nederlandse film! Bang!

Plus Norbert ter Hall

Het is nu zo’n 25 jaar geleden dat ik in een mottig, tl-verlicht zaaltje van een Amsterdams zakenhotel de tweedaagse filmschool volgde van de zelfbenoemde Amerikaanse filmgoeroe Dov S-S Simens. Een naam als van een onderzeeër. Je twee dagen volledig onderdompelen in alles wat je moet weten om een film te maken, leek me, als jonge regisseur zonder filmopleiding, een aantrekkelijk vooruitzicht.

En Dov hield woord. Voor elke stap in het proces had Dov een paar pakkende oneliners bedacht, waarna hij zonder al te veel uitleg razendsnel doorging naar de volgende stap. Over scenarioschrijven zei hij: “Writers write, thinkers think, did you move your fingers today?” en even waar: “A script isn’t written, it’s rewritten.” Een goed verhaal begint volgens Dov ‘always with a bang’.

Dus hier komt ie: ik haat de Nederlandse film! Bang! Daarover zo meer.

Eerst nog even over de tweedaagse filmschool. Ik denk echt dat Dov vrijwel alles wat er te weten valt over het maken van een film in die twee dagen heeft weten aan te stippen. Maar daar gaat het natuurlijk niet om. Benoemen is niet hetzelfde als doen. Er is geen recept voor een goede film of een goede aflevering van een ­televisieserie. Dat maakt het ook zo leuk om te doen: je leert het nooit. Dat is tegelijkertijd verschrikkelijk, grappig, frustrerend, geruststellend maar bovenal verslavend.

Dan nu mijn aversie tegen de Nederlandse film. Het gaat me niet om de films zelf maar om de benaming, of preciezer gezegd, de vorm van selectie. Het is zoiets als films van linkshandige scenarioschrijvers, films met een leesteken in de titel of films van homoregisseurs. Ik voldoe aan alle criteria, maar het zegt helemaal niks.

Het klinkt ook alsof je de film alleen voor Nederlanders maakt. Ik maak films en programma’s voor de hele wereld. Misschien is het een illusie en komen ze niet voorbij Hazeldonk, maar ik probeer het wel. Films zijn gemaakt om ons te laten reizen. Grenzeloos. Niet alleen over fysieke grenzen, maar ook over onze emotionele grenzen. Om ons te verplaatsen in andere mensen, ­andere ideeën, andere idealen en naar andere werelden. Werelden die vaak niet eens zoveel blijken te verschillen van de onze.

Dat alles leerde Dov ons niet. Misschien omdat je dat ook niet kunt leren. Dat kun je namelijk alleen maar ­ervaren, elke keer als je een film ziet, ongeacht waar hij vandaan komt.

Reageren? n.terhall@parool.nl

Op deze plek wisselen de filmmakers Norbert ter Hall en Ashgan El-Hamus elkaar om de week af. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden