Paul Vugts. Beeld Artur Krynicki
Paul Vugts.Beeld Artur Krynicki

Het vuurwerk zal wel blijven, net als de scooters op het fietspad

PlusPaul Vugts

Paul Vugts

Over de verboden van wat lang wel mocht, heb ik tot nu toe makkelijk praten, want mij raken ze niet. Het rookverbod in de horeca: ik rook niet, ik drink. Het verbod op scooters op het fietspad juichte ik toe, als fietser die constant gedoe heeft met opgefokte figuren die, pèppèppèp, achterop komen en onmiddellijk ruim baan eisen.

Dat zwarte piet in roetveegpiet veranderde: als ook maar één kind zich racistisch bejegend voelt om een kinderfeest, lijkt het pleit me beslecht.

Zo zou ook een landelijk vuurwerkverbod voor particulieren me niet deren. Zelf steek ik al decennia niets meer af en ook lijken de argumenten van artsen, politie, andere hulpverleners, dierenliefhebbers en milieubeschermers me glashelder.

Deerniswekkend is het potsierlijke gestuntel van de overheid op de hobbelige weg naar dat doel. Dat in een tijd waarin de politie en de ‘handhavers’ (sorry voor die spuuglelijke ambtenarenterm) al zo worstelen met hun gebrek aan autoriteit. Eens in de zoveel tijd zetten bestuurders en politici ze nog eens extra in hun hemd, ik schreef het hier vaker.

Deze week konden we allemaal weer zien hoe ook Amsterdam lak had aan dat wonderlijke plaatselijke vuurwerkverbod, dat inhield dat je overal vuurwerk mocht kopen, maar het niet mocht afsteken. Ik weet niet hoe het in uw buurt ging, maar bij ons in de wijk was het een kleurrijk en luidruchtig schouwspel en heus niet alleen nieuwjaarsnacht. Doorgaans gezagsgetrouwe ouders lieten hun kroost natuurlijk gewoon hun kindervuurwerk afsteken.

Dat de politie alleen tegen excessen optrad, begrijp ik helemaal, en wat heb je als handhaver nou in de pap te brokkelen als iemand legaal aangeschaft vuurwerk afsteekt? Ik zie uit naar de rechtszaak waarin een bekeurde zijn boete aanvecht, ook wijzend op de rechtsongelijkheid omdat ze een gemeente verderop wél hun legaal gekochte sierpotten mochten ontsteken.

Een collega zette deze week het decennialange dralen om zo’n vuurwerkverbod nog eens haarscherp op een rij, met de voorspelling dat politiek Den Haag ook dit jaar de knoop wel niet zal durven doorhakken. Te meer omdat de recordverkoop van vuurwerk weer lijkt te bewijzen dat een luidruchtig deel van ‘het volk’ dat ze in de Tweede Kamer zo vrezen, ook om behoud van deze ‘traditie’ zal gillen.

Ondertussen heb ik er op het fietspad ruzies bíj gekregen. De bestuurders van scooters en snorfietsen komen nog vrijwel ongehinderd pèppend achterop, al dan niet met de sinds 1 januari verplichte helm.

Ze hebben gezelschap gekregen van allerlei deerniswekkende figuren op veel te snelle Van Moofs en fatbikes die óók eisen dat je oprot – de eerste categorie met van die sonargeluiden die alleen zijzelf serieus nemen.

Ik gok op een verbod over tien jaar, waarna ook zij gewoon blijven.

Paul Vugts schrijft elke vrijdag over zijn werk als misdaadverslaggever. In de Taghi Podcast vertelt hij samen met collega Wouter Laumans over ontwikkelingen in het proces rond Ridouan Taghi.

Reageren? paul@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden