Plus Column

Het toestel van Chapecoense sloeg een zwart gat in de Colombiaanse nacht

David Endt Beeld Wolff

Dolend, in het holst van de nacht, een karretje met koffers voor zich uit duwend, trof ik hem op het verlaten Schiphol. Hij was herkenbaar aan zijn gestalte. "Marcio Santos?" "Dawieedjie!"

Alleen bij de transferonderhandelingen in Londen hadden wij ­elkaar eerder gezien, maar als broeders vielen we elkaar in de armen. In de anderhalf jaar dat de Braziliaan Ajacied was, liet hij zich kennen als een man die feestelijk vrolijk maar ook donker droevig kon zijn. Na zijn vertrek verwaterde het contact, zonder dat het volledig verdween.

Omdat ik woensdag live verslag moest doen van Atlético Nacional-Chapecoense en ik van de Braziliaanse club weinig wist, belde ik maandag met Marcio Santos. Hij woont in Santa Catarina, niet ver van Chapecó.

Hij had nuttige informatie over de wonderlijke historie van de club, de spelers en de trainer. Marcio reikte mij ook iets aan van de aparte emotie en beleving bij de provincieclub. Dankzij zijn ver­halen en met de beelden die ik had bestudeerd, voelde ik mij vertrouwd met de groen-­witten van Chapecoense.

Vol ongeloof en vervolgens diep aangeslagen, hoorde ik op dinsdagmorgen van de vliegramp. Het toestel van Chapecoense sloeg een zwart gat in de Colombiaanse nacht.

De onvermijdelijke vereen­zelviging met de groep van spelers, trainers, begeleiders en journalisten maakte het ­extra hallucinant. Voetbal­reizen met een team zijn mij vertrouwd.

Talloze van die vluchten, waarvan de veilige landing als vanzelfsprekend wordt aangenomen. Waarbij altijd een momentje is waarop je je kwetsbaarheid realiseert. Dan dwing je de zweem van doem op afstand, babbel je de dunne vrees voor het verschrikkelijke van je af. Een ­innerlijk zuchtje begeleidt de geslaagde landing.

Chapecó, Brazilië, de voetbalwereld, is in diepe rouw. Nacional-Chapecoense zou woensdagnacht om kwart voor één in de nacht gespeeld worden. Geen wedstrijd. Wakker was ik wel. Vol dolende ­gedachten staarde ik in het zwarte gat dat de tragedie had geslagen.

David Endt is schrijver en columnist van Het Parool. Hij was ruim dertig jaar verbonden aan Ajax, eerst als speler, later als perschef en teammanager. Reageren? d.endt@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden