Jaap de Groot.Beeld Artur Krynicki

Het Sportgala ontbeert de finishing touch

PlusJaap de Groot

Het is opnieuw een indicatie dat de tijden snel aan het veranderen zijn. De aanwezigheid op het Sportgala van slechts een van de zes genomineerden voor de prijzen Sportvrouw en Sportman van het Jaar zou voor NOC*NSF een oorverdovende wake-upcall moeten zijn.

Het is in deze column al vaker aangegeven dat topsport steeds meer privaat wordt georganiseerd en commercieel wordt ondersteund. Een proces waar NOC*NSF geen grip op heeft. Zo hebben de drie ­genomineerden mannen (Virgil van Dijk, Max ­Verstappen en winnaar Mathieu van der Poel) geen van drieën een band met de nationale sportkoepel. Zelfs hun bonden hebben nauwelijks tot geen invloed op hun carrière gehad en op de keuzes die ze hebben gemaakt.

Recent onderzoek heeft uitgewezen dat NOC*NSF slechts 23 procent van het sportlandschap vertegenwoordigt en het Sportgala maakte duidelijk dat de mondiale topsport bij die 77 procent hoort die buiten Papendal actief is. Voor dat selecte gezelschap gelden andere wetten. Allereerst zijn de Van Dijks en Verstappens van deze wereld onderdeel van een extreem professionele entourage. Hun agenda’s worden maanden van tevoren ingevuld en daarom vereist participatie bij een Sportgala een nauwgezette voorbereiding en communicatie.

Daar is het al fout gegaan. Het simpele feit dat NOC*NSF in de laatste week voor het Sportgala verrast werd door diverse afzeggingen bewijst dat het onderlinge contact niet deugt. Hoe kan het gebeuren dat Sifan Hassan zondag op het vliegtuig naar Amerika stapt, als er drie dagen later een prijs te halen valt?

Dan is er nog een probleem. Mondiale toppers, ­zeker zij die in het buitenland opereren, bewegen zich permanent binnen een cultuur waar de sportmentaliteit van afspat. Zover zijn we in Nederland nog lang niet. Het sport-dna van een Amerikaan of Engelsman ontbreekt en daarmee vaak ook het natuurlijke respect.

Dat laatste werd tijdens het Sportgala weer pijnlijk zichtbaar. Frits Spits is een fenomenale radiomaker en Monic Hendrickx een prima actrice, maar als uitreikers devalueren zij de prijzen voor beste coach en beste sportploeg. De winnaars Hugo Haak en de handbalsters dienen toegesproken te worden door autoriteiten uit de sport en het liefst nog hun eigen discipline en niet door BN’ers.

Neem de ceremonie rond de Sportploeg van het Jaar. Waarom niet Diederik Simon (roeien), Theo Bos (baanwielrennen), Daphne Koster (Ajax en Oranjevrouwen) en Natasja Burgers (handbal) ­samen op het podium de envelop laten openen, waarna de winnaar door de vertegenwoordiger uit de bewuste sport bekend wordt gemaakt? In dit ­geval dus Natasja Burgers, een van de eerste tophandbalsters van ons land.

Vooral die finishing touch ontbeert het Sportgala. Het etaleren van gevoel voor de situatie op het juiste moment. Een detail waar juist de wereldtoppers op letten en gevoelig voor zijn. Met als gevolg dat de gunfactor verdampt.

Jaap de Groot schrijft wekelijks een column over sport in Het Parool.

Reageren? j.degroot@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden