Plus Column

Het spel is aanvallend, ver­rassend en ongelooflijk dynamisch

Ellen Dikker Beeld Wolff

Iedere club heeft een eerste team. Het vlaggenschip van de club. Ik kan me nog goed herinneren dat mijn zoontje vroeger vaak op zondagmiddag met z'n vriendjes naar de amateurclub ging. Kijken naar het eerste. Die speelden vierde klasse. Het vlaggenschip van z'n huidige club is andere koek. Die staan in de focking finale van een Europees toptoernooi.

Die jongens volgen dat eerste als ware clubwatchers. Ze weten alles, ze kijken alles en uiteindelijk kopiëren ze alles. Dat is best een verademing. Want de onderbouw van de jeugdopleiding wordt nog nauwelijks ­tactisch geïnstrueerd.

Laatst sprak ik met een vader van mijn zoontjes oude voetbalteam. "Nou onze rechtsbuiten snapt het ook eindelijk. Die probeerde steeds een paar mannetjes te ­passeren. En dan liep hij zich vast. Bal weer kwijt. Maar dat heeft de trainer hem gelukkig snel afgeleerd. Gewoon bal aannemen en passen naar de vrije man."

Ik viel stil en dacht: "O ja." Ik was het al helemaal vergeten. Als je te veel acties maakte werd je al snel 'ego' genoemd. Dat is bij Ajax ondenkbaar. Daar heerst de opvatting dat de jongsten voorál acties moeten maken. Als je het daar niet mag doen, wanneer dan wel? Ik kan die denkwijze goed volgen.

Punt is alleen dat het niet het mooiste voetbal oplevert. Jongens die eindeloos blijven pingelen. Steeds weer een persoonlijk duel uitvechten met hun man. De ballen worden te laat afgegeven of helemaal niet. Dat maakt het spel stroperig.

Maar nu is er dat eerste team. Dat team vol ijzersterke individuen met een goede actie. Maar die actie staat altijd in dienst van het team. Ze staan als één man te spelen. Helpen elkaar, vinden elkaar blindelings, gunnen elkaar alles. Razendsnel gaat die bal rond, posities worden overgenomen, linies overgeslagen. Het spel is aanvallend, ver­rassend en ongelooflijk dynamisch.

En dat werkt blijkbaar aanstekelijk. Want de laatste weken zie ik de echo van het eerste meer en meer doorklinken in het spel van onze jongens. Ook hier gaat de bal sneller rond en wordt er meer gecombineerd.

Laatst zag ik ineens een man inschuiven en tot mijn verrassing zag de jongen die de bal had dat ook. Ging die bal naar die opkomende man, die speelde met een slimme steekpass de rechtsbuiten aan, die hem vervolgens op de spits teruglegde en bam: doelpunt.

Het is voor ons ouders te hopen dat dit eerste elftal volgend seizoen grotendeels intact blijft.

Cabaretière Ellen Dikker had heel lang niets met voetbal, totdat haar zoon werd gescout door Ajax. Iedere zaterdag schrijft zij in Het Parool een column over haar 'Kleine Messi'. Lees al haar columns terug in het archief. Reageren? e.dikker@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden