Massih Hutak. Beeld Artur Krynicki
Massih Hutak.Beeld Artur Krynicki

Het radicaalste dat ik nu kan doen, is blij zijn

PlusMassih Hutak

Het heeft vijf jaar geduurd voor ik het durfde om mijn liedje Zomerstroom uit te brengen. Deze week was het eindelijk zover. Het is een dansbaar jarentachtigdisconummer waarbij ik in dezelfde oldskool stijl van de muziek ook een videoclip heb uitgebracht. Daarin is onder andere te zien hoe mijn vrouw en ik dansen tegen de achtergrond van een zwarte studio en een rondreizende, felle verlichtingsbron. Zij draagt een gouden jurk en ik een zilveren trainingspak.

Ik maakte Zomerstroom in 2016. Een half jaar eerder was ik gestopt met lesgeven omdat ik had besloten om vol voor de muziek te gaan. Dit nummer was een van mijn eerste eigen producties na een lange tijd. Die zomer maakte ik het merendeel van de plaat waar Zomerstroom onderdeel van is, maar ik heb het project nooit durven uit te brengen.

Alles wat ik maakte toen ­vertrok vanuit opbeurende akkoorden, snelle drums en pakkende harmonieën en teksten. Ik moest mezelf muzikaal en tekstueel bewijzen aan mezelf. En tegelijkertijd hoop geven en troosten. Met helden als Stromae, Frank Ocean, André 3000 en Missy Elliott had ik in ieder geval genoeg inspiratie. Als je me toen had gevraagd wat ik het allerliefste deed, had ik hetzelfde antwoord gegeven als nu: elektronische funky hiphop muziek maken met catchy melodieën onder grappige en originele teksten. Op de vraag waarom ik dat dan niet gewoon doe, is het antwoord:

Ik doe het wel. Maar ik vind blijkbaar van mezelf dat mijn werk moet gaan over pijn en strijd. Tenminste, dat heb ik mezelf ooit aangepraat. Omdat dat is wat ik ken en waar ik comfortabel in ben. Betekent niet dat er geen ruimte is voor de funk en voor humor. Maar wel dat er minder ruimte is om gewoon blij te zijn en te kiezen voor het hebben van plezier ­zonder een driedubbele laag van maatschappijkritiek. Elk jaar sinds het ontstaan van Zomer­stroom heb ik getwijfeld om het nummer uit te brengen maar ik deed het niet omdat ik het laf vond openlijk blij te zijn.

In 2019 vond ik ineens een geluid en thema dat mij de ruimte gaf om zowel aangename, pakkende muziek te maken als tegelijkertijd pijnlijk grappige, sociaal-maatschappelijke verhalen te vertellen over mijn buurt. Terwijl ik de ene na de andere track componeerde en schreef, bleef die andere vrolijke plaat verouderen. Tot ik dit jaar besefte dat die plaat niet verouderde, maar aan het rijpen was. Het radicaalste dat ik nu kan doen, is blij zijn. Openlijk en uitbundig, onbevangen vrolijk.

We moeten tussen het afbreken van onderdrukkende systemen door niet vergeten om ook genoeg liefdevolle dingen op te bouwen. Zodat we straks na de revolutie iets hebben om voor op te staan.

Rapper en schrijver Massih Hutak (1992) schrijft elke week een column voor Het Parool. Lees al zijn columns hier terug.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden