Marjolijn de Cocq. Beeld Artur Krynicki
Marjolijn de Cocq.Beeld Artur Krynicki

Het park is kaal en nagenoeg verlaten

PlusMarjolijn de Cocq

Niet zo gek dat mijn oog er niet eerder op was gevallen, want het staat nogal armoedig weggedrukt in het grind, schuin achter een grote grijze prullenbak: het gedicht Ode aan de Plantage van J.H. van Geemert – het staat er al sinds 2012, zie ik op de site straatpoëzie.nl. Op de twee flankerende groene bankjes net zichtbaar de namen van illustere buurtbewoners die bij plaatsing nog goudkleurig blonken.

Als je hier wacht,
hoor je de voetstappen van Hugo de Vries,
vind je de woorden van Henri Polak,
huiver je voor het beeld van Wolkers,
verdeel je Wertheims geld.

Als je hier bent,
ervaar je Morriëns gewone wonderen,
ontmoet je Zee- en Westerman,
ben je voor even vriend van Reve.

Als je hier zit,
lopen aan de overkant
nog altijd mannen
met lange baarden
en krullen
in het zwart.

Anderhalve week geleden. Ik loop een rondje door het Wertheimpark, het is er kaal en nagenoeg verlaten. Op de paden grote plassen – het heeft de nacht ervoor hard geregend en gewaaid. Bij de toegangspoorten grote gele borden: ‘Afgesloten op 31-1-21 I.V.M. herdenking’. Op de hekken: ‘Fietsen worden verwijderd’.

Op weg naar de binnenstad was ik al gedachteloos het Verzetsmuseum gepasseerd, het voormalige Bevolkingsregister, de Hollandsche Schouwburg, de voormalige crèche aan de overzijde, het Holocaust Museum. Had alleen even overwogen of ik bij café Koosje een koffie to go zou bestellen. Mijn buurt van oorlog en stolpersteine – je ziet het wel, maar je ziet het niet.

Morgen is er geen stille tocht bij de Nationale Holocaust Herdenking. Het park is gesloten en de bijeenkomst besloten. ‘KOMT U ALSTUBLIEFT NIET naar het Wertheimpark. Alleen met een uitnodigingsbrief wordt men toegelaten,’ meldt het Auschwitz Comité op zijn web­site. De herdenking wordt wel live uitgezonden.

De fietsen zullen zijn verwijderd. Het spiegelmonument van Wolkers zal zijn schoongemaakt. Nooit Meer Auschwitz. Deze troosteloze dag ligt het vol takjes, grind en viezigheid, in de rechterbovenhoek een verlepte bos tulpen. Mijn oog valt op het hoopje grind linksonder. Iemand heeft van de steentjes een hoofdletter A gelegd.

Is A iemand?

Ik denk dat A iemand is die was.

Reageren? m.decocq@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden