Maarten Moll. Beeld Sjoukje Bierma
Maarten Moll.Beeld Sjoukje Bierma

Het Museumplein had de dode van zich afgeschud

PlusMaarten Moll

Maarten Moll

Op het Museumplein stonden politieauto’s. Er was bij de Museumshop een deel met rood-witte linten afgezet. Fietsers waren gestopt en stonden samen met voetgangers toe te kijken.

Er was een dode man gevonden, maar de dode man kregen ze niet te zien.

Later op de dag kwam er wat meer duidelijkheid, maar ook weer niet. Er was een plas bloed ontdekt. Maar over de doodsoorzaak kon de politie nog niets vertellen.

In een bericht las ik: ‘Het was een man met koffer.’

Mooie zin. Een kort verhaal. Zo’n verhaal dat maar uit zes woorden bestaat, een six-word story. De beroemdste is van Hemingway: For sale: baby shoes, never worn.

Het was een man met koffer. Minder sterk, maar toch ook intrigerend, want ik ben dan meteen benieuwd naar die koffer.

Wat voor een koffer is het?

Waar is die koffer?

Wat zat er in die koffer?

Daar kan ik heel lang over nadenken; wat er in die koffer kan hebben gezeten.

Delen van een in stukken gezaagd lichaam.

Bijbelteksten om mee te flyeren.

Babyschoentjes.

Of niets.

Rondlopen met een lege koffer. En dat de mensen dan denken: wat zou er in die koffer zitten?

En die man maar gniffelen.

Er zou een legertje mensen met lege koffers door de stad moeten lopen om de fantasie te prikkelen. Wordt niemand slechter van.

Maar goed. Zoals altijd is de meer plausibele verklaring ontnuchterend.

De man was in de buurt bekend. Hij verzamelde lege flessen. Die zal hij dan dus wel in die koffer hebben gestopt. Om van het statiegeld weer volle flessen te kopen, stel ik me zo voor. Maar ik kan er ook helemaal naast zitten, wie kan iemand echt begrijpen?

(Die koffer in de film Ronin, met Robert De Niro, wat zat daar eigenlijk in?)

Ik was veel te laat op de crime scene die dus misschien helemaal geen crime scene was.

Een onsje minder mag wel hier in de stad.

Ik zag een politieman schijnbaar doelloos rondlopen. Met zijn handen op zijn rug. Wanneer zie je dat nog, een kuierend persoon, bedachtzaam, met de handen op de rug? Hij deed me aan iemand denken uit een pocketboek, de reeks Zwarte Beertjes. Commissaris Maigret. Helaas zonder pijp.

De zon scheen uitbundig over het Museumplein. De fietsers fietsten weer, en de voetgangers liepen van A naar B. Het geluid van een groep kleuters die, hand in hand, voorbijkwam. Het Museumplein had de dode van zich afgeschud.

Nog weer later werd bekendgemaakt dat van een misdrijf geen sprake was. Op een site las ik dat de politie zei uit te gaan van het scenario dat de man zelfmoord had gepleegd.

Welk triest verhaal gaat daarachter schuil?

En ergens staat dus die koffer.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden