Erik Jan Harmens. Beeld Artur Krynicki
Erik Jan Harmens.Beeld Artur Krynicki

Het liefst zou ik één schap willen hebben met slechts één soort melk die voor iedereen goed is

PlusErik Jan Harmens

De haverdrank Barista Oatly is op! Het schap in de supermarkt is leeg. Ik heb het de afgelopen vijf decennia prima zonder de haverdrank gered, maar nu de vraag naar het product zo is toegenomen voelt het als een levensbehoefte.

Ik zie meer mensen als ik vertwijfeld voor het lege schap staan. Ze maken zich op om onverrichter zake terug naar huis te rijden, op de e-bakfiets, want haverdrank Barista Oatly schijnt vooral populair te zijn onder hipsters.

Er zijn andere plantaardige alternatieven voor koeienmelk, die allemaal geen melk mogen heten, omdat eh… nou ja, dat weet ik niet meer, maar die andere alternatieven zitten vol toegevoegde suikers en ik heb een tandartsenfobie en wil de kat niet op het spek binden. Dus koop ik toch maar een pak koemelk. Daar zit ook suiker in, maar dan heet het lactose, dus dat telt niet.

Met koemelk was nooit iets mis, tot mensen zeiden van wel. Ik begreep niet veel van hun betoog, iets met methaan, maar voor de zekerheid liet ik het toch maar staan.

Ik deed een poging me te informeren over de voor- en nadelen van sojadrank, amandeldrank, kokosnootdrank, haverdrank en zelfs rijstdrank. Als je sojadrank koopt, draag je geloof ik bij aan de ontbossing en dat wil ik niet, maar geldt dat ook voor biologische sojadrank? Haverdrank heeft naar het schijnt weinig voedingswaarde, maar hoe belangrijk is dat als het gaat om een wolkje in mijn koffie? Het duizelde me: ik klapte mijn laptop dicht en snakte naar overzicht.

Het liefst zou ik in de supermarkt één schap willen met daarboven een bord met daarop het woord ‘melk’. Eén soort melk en die is goed voor elk. Daarnaast een koelschap met één soort margarine. Dat ik niet hoef te kiezen tussen met of zonder zonnebloemolie: gewoon margarine voor op brood.

Soms staat er ‘smeerbaar’ op de verpakking, maar dat wil ik ook niet. Het is alsof je bij de dealer door de showroom loopt en bij een auto op het dashboard een bordje ziet liggen: ‘Rijdbaar’. In de muziekwinkel een elektrische gitaar: ‘Bespeelbaar.’ Bij ‘smeerbare’ boter kijk ik meteen met een wantrouwende blik naar de andere kuipjes. Zijn die dan níét smeerbaar? Wat moet een mens met níét-smeerbare margarine?

Als tiener dronk ik twee liter koemelk per dag. Ik zette gewoon het pak aan m’n mond en klokken maar. Soms ging het te hard, dan liep er een wit straaltje uit m’n mondhoek, zo langs m’n wang mijn nek in.

Mijn buurjongen wilde vroeger altijd een scheut ranja in z’n melk. Dan werd het een ‘milkshake’, zoals ik van mijn armlastige moeder goedkope merkloze sportschoenen met vier strepen kreeg en er aan weerszijden één vanaf pulkte, waarna ik verklaarde dat ze van Adidas waren.

Erik Jan Harmens (1970) is schrijver en dichter. Hij schrijft elke week een column over prikkels en andere zaken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden