Nico Dijkshoorn. Beeld Artur Krynicki
Nico Dijkshoorn.Beeld Artur Krynicki

Het is mijn grootste angst: dat ze me gaan vragen voor rare programma’s

PlusNico Dijkshoorn

Nico Dijkshoorn

Gisteren vroeg Tanja aan mij of ik al was gevraagd voor The Masked Singer. Ik had geen idee waar ze het over had. Ze legde het uit. “Bekende Nederlanders die eigenlijk niet meer bekend zijn worden verkleed als een dier van twee meter hoog en dan moeten ze zingen. Andere bekende Nederlanders die nog wel bekend zijn moeten dan raden wie het is. Niemand herkent jou nog sinds je niet meer achter een kaars zit, dus ik dacht: ze zullen jou wel uitnodigen.”

Ik moest dat even verwerken. “Dus dat lijkt jou iets voor mij? Dat ik verkleed als een octopus, met armen aan mijn kop gelijmd, een liedje van Donna Summer moet zingen en dat ze dan denken dat Maarten van Rossem in dat pak zit?”

’s Avonds in bed lag ik lang wakker. Het liet me niet los. Tanja had gelijk. Ik begon langzaam maar zeker in een levensgevaarlijk segment terecht te komen. Zo ging dat natuurlijk op redacties. “We hebben vanavond een item over Chinese tomatensoep. Hoe heet die ouwe gek ook alweer, die zo raar lulde bij Matthijs? Met dat boekje en dat bier. Is dat niet lachen, als we die uitnodigen? Vragen we hem meteen wat hij vindt van de terugkeer van de wolf in Nederland.”

Het is mijn grootste angst. Dat ze me gaan vragen voor rare programma’s. Als iemand mij opbelt en vraagt of ik samen met wat andere onbekende bekende Nederlanders een boerderij wil opknappen, samen met iemand die jurylid is bij Wie van de Drie, dan is het klaar en kies ik voor een voltooid leven.

Hoe zou ik me daar doorheen worstelen? Moeten ontbijten met Henny Huisman en daarna een schuurtje bouwen met Kluun. Tussendoor, tijdens de lunch, snikkend vertellen over de band met mijn vader en daarna het licht in de slaapkamer uitdoen terwijl ik word gefilmd.

Daar had je Tanja weer. “Nu je toch wakker bent. Ik dacht ook nog: wat raar dat ze jou niet vragen om in een luchtballon over Nederland te zweven en dat je dan gedichten voorleest over wat je ziet.”

“Dat doet Jochem Myjer al,” zei ik. “Geweldig concept. De drukste man van Nederland in een mandje van 1 bij 1 proppen, samen met een man die juist ballon is gaan varen om de stilte te zoeken. Als Jochem een hert ziet, praat hij gewoon door tijdens het ejaculeren. Aan het eind van de tocht staan ze tot hun enkels in zijn zaad.”

Tanja onderbrak me: “En leren fotograferen, samen met Danny de Munk?”

Nico Dijkshoorn schrijft wekelijks een column voor Het Parool en spreekt zijn bijdragen ook geregeld in.

Reageren? n.dijkshoorn@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden