Nico Dijkshoorn. Beeld Artur Krynicki
Nico Dijkshoorn.Beeld Artur Krynicki

Het is genoeg geweest, met die woke gestapo’s. Ik ga in het verzet

PlusNico Dijkshoorn

Nico Dijkshoorn

Nu er in het Stedelijk Museum iemand door een suppoost is aangesproken omdat hij het woord ‘Trut’ op zijn trui had staan, weet ik opeens waarom ik op de wereld ben. Ik zal in de jaren die mij nog resten de man worden die met verkeerde truien op de verkeerde plekken staat.

Ik heb al enige ervaring. Enkele jaren geleden zat ik in de kroeg en droeg ik een T-shirt met heel groot het woord ‘Yudee’ op de borst. Een lollig bedoelde verbastering van de letters UD.

Opeens stond er een vrouw voor me. Ze zei: ‘Zes miljoen, meneer. Zes miljoen. Dood. Vermoord. Vergast. En u loopt er mee op uw kippenborst. Flink zijn we hoor! Flink!’ Ik heb dat T-shirt daarna nooit meer gedragen. Voordat de vrouw mij aansprak vond ik het een fijn, onbegrijpelijk shirt, maar door de koppeling met Auschwitz zat het toch opeens iets minder los om mijn lichaam.

De ‘Trut’-truidrager in het Stedelijk Museum zal hetzelfde hebben gevoeld. Hij scharrelde lekker langs moderne kunst, bukte even bij een beeldje dat ‘Kut Van Mijn Moeder’ heette en in de museumshop bladerde hij door een boek over Jeff Koons. De kunstenaar zijn keiharde geslacht kamerbreed in de rectale zone van een Italiaanse pornoster.

Opeens de suppoost naast hem. Waarom heeft hij Trut op zijn trui staan? Verschillende trutten hebben geklaagd over zijn trui. Kan hij bewijzen dat Trut een merk is? Of heeft hij thuis Trut in zijn trui zitten breien?

Het is genoeg geweest, met die woke gestapo’s. Ik ga in het verzet. Op dit moment worden er verschillende truien voor mij gemaakt. Ik heb een tourschema. Zaterdag sta ik in de voormalige Hermitage met mijn ‘Yoghurt’-trui vlak voor het Melkmeisje van Vermeer. Knappe trut die mij daar uit mijn trui lult.

Dinsdag in het Frans Hals Museum met woord ‘Slagader’ op mijn trui. Kijken wie daar op aanslaat. Daarna snel door naar de Kleine Komedie met mijn ‘Kennudahmense’-trui. ’s Avonds eten in een driesterrenrestaurant met het woord ‘Marioepoel’ op mijn trui.

Woensdagochtend loop ik door de ontvangsthal van het Endemolkantoor met mijn ‘Zing Dit Eens Geiler’-trui en dan ’s middags naar een filiaal van de winkelketen Blokker met heel groot het woord ‘Lelijk’ op mijn borst.

Ik probeer in te haken op de actualiteit en laat ook ’s nachts breien. Daarom sta ik vandaag de hele dag voor café Rooie Nelis met een witte trui. In rode letters staat erop: ‘Dag Blond Wijf! Snik!’

Nico Dijkshoorn schrijft wekelijks een column voor Het Parool en spreekt zijn bijdragen ook geregeld in.

Reageren? n.dijkshoorn@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden