Patrick Meershoek. Beeld Artur Krynicki
Patrick Meershoek.Beeld Artur Krynicki

Het is even wennen, een burgemeester zonder penis

PlusPatrick Meershoek

Patrick Meershoek

Sinds het aantreden in 1343 van Godevaert Wormbouts heeft Amsterdam meer dan vierhonderd burgemeesters gekend. Daar zullen veel kundige bestuurders tussen hebben gezeten, maar ongetwijfeld ook een fors aantal lapzwanzen en uitgekookte vogels die hun positie vooral gebruikten om de economische belangen van familie en vrienden veilig te stellen. Zij zijn dood en de stad bestaat nog, zullen we maar denken.

Met elkaar gemeen hebben al die burgemeesters dat zij als man ter wereld waren gekomen. Het was waarschijnlijk geen onderwerp van gesprek tijdens de sollicitatieprocedure, maar het bezit van een penis was gedurende al die eeuwen een harde voorwaarde om het hoogste ambt in de stad te mogen bekleden. Of je er ook iets nuttigs mee deed was verder niet van belang, als je er maar een hád.

Dat veranderde in 2018 met de installatie van Femke Halsema, de eerste vrouwelijke burgemeester van Amsterdam. Het is nu nog veel te vroeg om te bepalen hoe zij het doet in haar functie. Dat wordt doorgaans pas veel later duidelijk, wanneer de geschiedschrijvers zich buigen over de nalatenschap. Het finale oordeel vraagt om geduld: de waardering voor Gijs van Hall bijvoorbeeld is vandaag veel groter dan tijdens zijn bewind in de jaren zestig.

Als het om Halsema gaat, kan later een apart hoofdstuk worden gevuld met een studie naar de weerstand die zij als burgemeester oproept. Alle bestuurders komen uit hoofde van hun functie geregeld onder vuur te liggen, en dat is niet minder geworden nu door de komst van sociale media iedere idioot met een wapen op zak rondloopt. Maar de huidige burgemeester van Amsterdam krijgt wel erg veel over zich heen.

Komt het omdat Halsema geen penis heeft? Ook dat valt nu nog moeilijk uit te maken. Je hoeft geen vrouwenhater te zijn om een hekel aan GroenLinks te hebben en ook op haar beleid als burgemeester zal vast het nodige aan te merken zijn. Maar het is ook een gegeven dat de voorlopers van de verandering vaak een hoop agressie oproepen, of het nu gaat om zwarte voetballers, homoseksuele tv-presentatoren of vrouwelijke machthebbers.

Afgelopen week verschenen de resultaten van een rondgang langs de standbeelden in de stad, met als conclusie dat er weinig vrouwelijke rolmodellen te vinden zijn. Het leek de onderzoekers een aardig idee om bij wijze van guerrillakunst een pop-upstandbeeld van Halsema neer te zetten, alleen om te benadrukken dat het nu een vrouw is die hier de ambtsketen draagt. De reacties waren echter zo negatief, dat het plan in de prullenbak verdween.

Ik weet niet of we over vijftig jaar nog aan standbeelden doen, maar dat eerbetoon aan de eerste vrouwelijke burgemeester gaat er ongetwijfeld komen. Wellicht in combinatie met een lijvige studie over haar verdiensten als burgermoeder. De conclusie van de schrijvers zal mogelijk zijn dat Halsema er indertijd wel klaar voor was, in 2018, maar dat veel anderen nog even nodig hadden om te wennen aan het idee van een burgemeester zonder penis.

Patrick Meershoek is verslaggever van Het Parool en schrijft elke woensdag een column. Lees alle columns hier terug.

Reageren? patrick@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden