Theodor Holman Beeld Artur Krynicki

Het humeur van Meneer Aart

Plus Theodor Holman

Ik zou Aart Staartjes (1938-2020) interviewen voor AT5. We kenden elkaar al enigszins. Hoe, weet ik niet meer precies. Vermoedelijk had ik hem eens ontmoet toen ik met Willem Wilmink, Hans Dorrestijn en nog een paar andere dichters en schrijvers op stap was.

Ongeveer een kwartier voor de uitzending liep ik de kleedkamer binnen en merkte dat Aart en nog een genodigde – ik ben totaal vergeten wie – een enorme ruzie aan het maken waren.

Ik begreep onmiddellijk dat ik daar moest wegwezen. Ik had geldbedragen gehoord en onenigheid daarover kan hoog oplopen. Maar de tijd tikte door, en we zouden ‘live’ gaan. Dus ik meldde keurig: “We beginnen over een kwartier.”

“O ja? Dat zullen we dan nog weleens zien!” hoorde ik Meneer Aart zeggen.

De man met wie hij ruzie had, kwam na een minuut of vijf uit de kleedkamer, verontschuldigde zich en ging op zijn plekje in de studio zitten.

Omdat Aart alleen was, durfde ik op de deur van de kleedkamer te kloppen. Hij antwoordde niet. Wat nu? Hij moest echt al klaar zijn.

Ik moet naar binnen, dacht ik en voegde de daad bij het woord. Daar zat Aart op een stoel.

“Gaat het?” vroeg ik.

Aart schudde zijn hoofd. Hij zag er, ondanks de make-up, somber uit.

“Waarom gaat het niet, Aart?”

Hij keek mij aan en zei: “Ik heb daarnet iemand vermoord.”

Ik liet mij door deze opmerking niet uit het veld slaan.

“Als we nu naar de studio gaan, dan vraag ik de redactie wel of ze het lijk willen verbergen.”

“Ik heb te veel bloed aan mijn handen,” zei Aart.

Op dat moment kwam er een redactrice de kleedkamer binnen om ons te waarschuwen dat de uitzending ging beginnen.

“En Theodor, waar heb jij toen het lijk verstopt?” vroeg Aart volstrekt serieus aan mij. De redactrice, die mij goed kende, was even in totale verwarring.

“Wat?” zei ze.

“Theodor heeft twaalf jaar gezeten voor moord op een kleine jongen, wist je dat niet?”

“Ja, wij kennen elkaar uit de gevangenis,” zei ik. Maar ik kan niet acteren, dus brak de serieuze toon van ons verhaal, wat jammer was.

Vervolgens gingen we lachend naar de studio.

Aart leek daar last te hebben van een uitstekend humeur. Hij maakte iedereen aan het lachen, nam niets serieus en zorgde voor sfeer in het programma.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden