Marjolijn de Cocq. Beeld Artur Krynicki
Marjolijn de Cocq.Beeld Artur Krynicki

Het fenomeen van de debutantes

PlusMarjolijn de Cocq

Nou en of ik naar Bridgerton heb gekeken. Genoten van al die corsettair opgepompte decol­letés, de uitzinnige creaties van de modiste, de geile ongrijpbaarheid van de Duke of Hastings en de vileine voice-over van Julie Andrews als schandaalschrijver Lady Whistledown. Geërgerd ook, aan die clichématige ­bonkerdebonk/ahahah seksscènes die dan weer van generlei geilheid getuigen. Maar goed, een uitgebreidere en ongetwijfeld meer ter zake kundige beschouwing van de Netflixhit (die ook bijdraagt aan de boekverkoop van de door Meulenhoff uitgegeven reeks van Julia Quinn) vindt u elders in deze krant.

Ik wil hier vooral even aanhaken op het fenomeen van de debutantes die op de bals hun ­graven en hertogen aan de haak moeten zien te slaan, hiertoe aangemoedigd door goud- en gloriebeluste ‘mama’s’. ‘Mijn’ debutantes hebben dit jaar geen Boekenbal. Ze hebben geen boekpresentatie. Ze hebben nu zelfs geen boekwinkel – lezers aan de haak proberen te slaan is een kale bedoening in deze tijden.

Else Boer (1991) ontmoette ik in november in Theater aan het Spui in Den Haag; ik zou een interview doen voor de livestream van het Crossing Border Festival, zij droeg voor. Een paar jaar eerder stond ze nog in het publiek, te dromen van een literaire carrière. Nu stond haar debuutroman op het punt van verschijnen: Ik wacht hier (Prometheus), over de hechte vriendschap tussen twee meisjes die in hun laatste schooljaar ontspoort doordat een van hen zich in een episch liefdesverhaal met een docent waant. Wie misbruikt wie?

Roos Vlogman (1992) was in 2016 winnaar van de schrijfwedstrijd voor jong talent Write Now! Ze werd geselecteerd voor het Slow Writing lab, het talentontwikkelingstraject van het Nederlands Letterenfonds en debuteert nu met Raaf (De Harmonie). Over Raaf, die zijn moeder moet zoeken/redden op de verstopplekken waar ze zich terugtrekt als er iets is gebeurd dat ze niet kan bevatten. En hun hond Frederik, waarvan de as moet worden uitgestrooid in de duinen van Bergen aan Zee.

Komende week verschijnt ook, bij Orlando, Een opsomming van tekortkomingen van Ine Boermans (1976). Afgestudeerd aan kunstacademie Minerva in Groningen, ze publiceerde eerder al in onder meer Papieren Helden en Tirade. Boermans schrijft over Lot (en haar ‘psych’), vaak overmand door verdriet na een jeugd met een weinig complimenteuze vader en de vroege dood van haar moeder.

Ik voel me nu net de even ambitieuze als rücksichtslose Lady Portia Featherington, die haar dochters op het Danbury Ball naar voren schuift. Hopelijk wacht deze drie debutantes een fortuinlijker lot.

Reageren? m.decocq@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden