Reza Kartosen-Wong. Beeld Artur Krynicki

Het doet pijn, deze dollemansrit van Johnson

Plus Reza Kartosen-Wong

Voor liefhebbers van politiek drama is het al enkele maanden smullen geblazen: het Britse parlement is veranderd in een realtime dramaserie met even onverwachte als smakelijke plotlijnen en scènes. Messen in ruggen, minister Jo Johnson die zich openlijk tegen zijn politiek leider én broer Boris Johnson keert, Johnsons despootwaardige politieke zuiveringsactie onder conservatieven, een premier die – nog niet eerder vertoond – zijn eerste zes stemmingen verliest: het waren opvallende gebeurtenissen gedurende de eerste twee maanden van de regering Johnson. De chaotische en bizarre taferelen die plaatsvonden toen Lagerhuisvoorzitter John Bercow na een urenlange sessie, tegen zijn zin, het parlement op 10 september schorste, waren de voorlopige cherry on top.

Tot het Brits hooggerechtshof twee weken later oordeelde dat de schorsing onwettig was en het tijdens het eerstvolgende debat in het parlement meteen weer knalde. Johnson bezigde oorlogstaal, sprak van een ‘overgave’ aan de EU en schilderde zijn tegenstanders af als verraders van het Britse volk. De doodsbedreigingen die zijn tegenstanders mede door dergelijke framing in rechtse media ontvangen, bagatelliseerde hij. Ook misbruikte Johnson de nagedachtenis aan Jo Cox, een door een rechtsextremistische terrorist vermoord Labour parlementslid en uitgesproken tegenstander van brexit, om te pleiten voor het uitvoeren van brexit. Hij weigerde zich voor zijn uitspraken te verontschuldigen. Vanwege zijn on-parlementaire, opruiende taal werd Johnson hard veroordeeld, ook door conservatieven, onder wie zijn eigen zus Rachel, die zijn opmerkingen smakeloos noemde.

Afgelopen zaterdag eindigde de historische Super Saturday in wéér een vernederende nederlaag voor Boris Johnson. Het parlement stemde voor het zogenaamde Letwin-amendement, waardoor de stemming over Johnsons brexitdeal moest worden uitgesteld en hij volgens een onlangs aangenomen wet uitstel moest vragen aan de EU. Johnson stuurde een niet ondertekende kopie van die wet naar de EU in plaats van een correcte brief. Daarnaast stuurde hij een persoonlijke brief, waarin hij EU-leiders aanspoort om juist géén uitstel te verlenen. Wederom schoffeert Johnson het parlement en het hof.

Tijdens Johnsons dollemansrit naar zijn deadline van 31 oktober zullen we getrakteerd worden op nog meer plotwendingen, manipulatie en andere dramatische ontwikkelingen. Nog meer spetterend politiek schouwspel.

Maar als anglofiel kan ik hier niet van genieten. Dit doet pijn. Dankzij mijn Indiase opa, die in de Britse luchtmacht diende, ben ik grootgebracht met een liefde voor Groot-Brittannië en Britse cultuur. Toen ik tijdens de Olympische Spelen in 2012 in Londen woonde, was ik nog in Victoria Park om het met Britse vlaggetjes zwaaiende Team GB aan te moedigen. Die wat naïeve liefde heeft door de politieke ontwikkelingen een zware dreun gekregen.

Het House of Commons blijkt een House of Cards en de door mij bewonderde Britse cultuur van beleefdheden en decorum blijkt een illusie.

Reza Kartosen-Wong is mediawetenschapper en publicist. Elke maandag schrijft hij een column voor Het Parool.

Reageren? reza@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden