Thomas Acda.Beeld Artur Krynick

Het boek over Piet Keizer als medicijn

PlusThomas Acda

Er is een boek verschenen over Piet Keizer. Het is nu nog vroeg op de woensdag­ochtend, maar zodra de boekhandel opengaat, ga ik het kopen. Ik heb dat wel verdiend na de wedstrijd van dinsdagavond.

Om te herstellen schrijf ik mezelf Piet voor. Eenmaal daags veertig bladzijden. Met een ruime hoeveelheid vocht in te nemen.

Piet Keizer en ik zijn verweven. Ik zal niet in dat boek staan, hij staat zeker in het mijne. Te beginnen met het hoofdstuk waarin ik ontdekte dat mijn vader en hij beste vrienden waren. Op een zondagochtend rommelde ik door wat laatjes en vond het trouwboek van mijn ouders. Knappe, jonge, zwart-witte mensen. En dan ineens mijn vader breedlachend handenschuddend met Piet. Zijn getuige.

“Papa!”

Mijn vader kwam de trap afgerend, ­minstens denkend dat ik nu toch eindelijk het hele huis in de fik had gekregen.

“Wat?”

“Jij kent Piet Keizer?!”

Straks mijn vader bellen. Die zal ook wel slecht geslapen hebben.

Hoofdstuk Acda en De Munnik. We mochten kiezen wie ons de eerste cd zou uitreiken. Paul Feyenoord, ik Ajax werden het moeiteloos eens. Piet Keizer.

“Ben jij de zoon van Dirk Acda?”

Die lanceringsavond in De Kleine ­Komedie was ik mijn vader kwijt.

“Die staat al uren onder aan de trap te kletsen met Piet,” zei mijn moeder.

Hoofdstuk Ajax. Bij thuiswedstrijden in de rust. Mijn vader en Piet bespraken de wedstrijd terwijl ik de koffie haalde. Burgemeester Van der Laan naast me in de rij.

“Jouw vader kent Piet Keizer?”

Hoofdstuk laatste keer. Weer jaren later, Ikea. Mijn dochter wilde een vergiet. Of Vørgïût. We hadden geen vergiet nodig.

“Als hoedje,” zei ze. Ja, dan wel. Een man in veel te grote kleren legde zijn hand op mijn schouder.

“Hé Tommes, hoe is het jongen?”

Ik knikte beleefd, herkende hem niet.

“En je vader?” Piet Keizer. “Ja, ik heb een jassie uitgedaan.”

Zijn laatste jassie, dat was duidelijk. Een verdrietige laatste ontmoeting.

“Wie was dat?” vroeg mijn dochter. Ik legde uit. Het belang van Piet Keizer.

“Ah, zoals een youtuber?”

Ik schrok toen net zo hard als dinsdagavond tegen Chelsea. Een Piet Keizer zal nooit vragen of je hem wil liken. En followen kan je hem sowieso niet.

Ooit trok een Griekse verdediger de hele tijd aan zijn voetbalbroek, als Piet hem weer eens passeerde. Piet stopte, trok zijn broek uit en gaf hem aan zijn verbaasde opponent met de voor iedereen duidelijk verstaanbare woorden: “Hier jongen, als je hem zo graag wilt hebben.”

Ik hoop dat dat verhaal erin staat. Ik ga me vast aankleden.

Thomas Acda (1967) is zanger en acteur. Voor Het Parool beschrijft hij wekelijks zijn observaties van ‘de’ Amsterdammer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden