Lezersbrief

‘Herstel meer dan alleen de huizen in Paramibo’

Het herstel van oude huizen in Paramibo is mooi, maar er kan nog veel meer gebeuren, in Suriname én Nederland, stellen twee Paroollezers in lezersbrieven aan deze krant.

Te veel van de karakteristieke houten gebouwen in de historische binnenstad van Paramaribo zijn in vervallen staat. De cultuurorganisatie van de VN, Unesco, heeft daarom in 2013 gedreigd de binnenstad van de Werelderfgoedlijst af te halen. Beeld ANP

Met lede ogen heb ik dit jaar tijdens mijn bezoeken aan Paramaribo moeten zien hoe slecht de binnenstad ervoor staat en veel van de karakteristieke Surinaamse houten huizen schreeuwen om herstel. Vandaar dat ik met vreugde het stuk heb gelezen over het initiatief om deze huizen van de ondergang te redden (Het Parool van donderdag).

In mijn ogen kan dit herstel niet zonder de aanpak van de waterhuishouding van Paramaribo. Zowat in elke straat gooien bewoners de sloot dicht om hun auto op het erf te parkeren. In de regentijd staan hierdoor hele wijken een paar dagen onder water. Dat heeft uiteraard desastreuze gevolgen voor de houten huizen.

Handhaven van de regels en structureel onderhoud van het publieke domein zijn de uitdaging voor een duurzaam herstel van de binnenstad van Paramaribo.

Over onderhoud gesproken: ook de voor Suriname traumatische slavernijgeschiedenis heeft er behoefte aan. Dat is goed te zien bij het Kwakoe slavenmonument in Paramaribo, het equivalent van het vrijheidsmonument op de Dam in Amsterdam. Het was op de eerste dag van mijn verblijf in Paramaribo een schok om te zien dat dit monument beschadigd is. Zeven maanden later, toen ik weer vertrok, was dat dit nog steeds zo.
August de Loor, Amsterdam

Hartverwarmend

Het artikel over monumentenzorg in Paramaribo vond ik hartverwarmend. Stadsherstel helpt daar monumentale houten huizen te restaureren die door verwaarlozing ten onder dreigen te gaan.

In onze eigen stad staan ook bescheiden monumenten te vervallen: de drie landarbeidershuisjes op de Sloterweg, eigendom van de gemeente Amsterdam die ze 65 jaar geleden voor een appel en een ei verwierf als onderdeel van een grote grondtransactie met Wilhelm Sieger van de Amsterdamsche Chininefabriek.

De karakteristieke huisjes herinneren aan het agrarische verleden, maar dreigen nog steeds koudhartig te worden gesloopt.

Langs de Sloterweg komt al steeds meer karakterloze nieuwbouw, laten we in elk geval een waarachtig onderdeel van het verleden bewaren zodat kinderen ook nog iets snappen van het verleden. Ook al vindt geen enkele (gemeentelijke) instantie de huisjes monumentwaardig, ze zijn wel zeer karakteristiek en na herstel goedkoop te bewonen. Dit is vergelijkbaar met het Aalsmeerder veerhuis, dat indertijd ook net van de sloop werd gered en waar we nog steeds met genoegen naar kunnen kijken. Ook erfgoed, aan dezelfde route van Sloten naar Amsterdam.
Nico Jansen, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden