Marjolijn de Cocq. Beeld Artur Krynicki
Marjolijn de Cocq.Beeld Artur Krynicki

Hemel­sleutel, wie wil dat nou niet op zijn balkon?

PlusMarjolijn de Cocq

Een grote centaurie. Ik begeerde een grote centaurie. Drie weken geleden wist ik niet wat dat was, een grote centaurie. Maar nu moest en zou ik er een. En heb ik er een. Al is die nog klein en wat scharrig – als het goed gaat, prijken er tijdens de bloei (ik citeer floravannederland.nl) ‘paarsrode, buisvormige composietenbloemen’ aan waar hommels en bijen op afkomen.

Het was in 2019 dat Volkskrantjournalist Caspar Jansen een serie begon in de krant: Het bijenbalkon, waarin hij verslag deed van hoe hij zijn kale balkon tot een zoemende balkonjungle omkatte. Dat was inspirerend en ik liefhebberde een beetje met hem mee. Nu is de serie verschenen als boek, ik kreeg het op een zonnige middag in de tuin van uitgeverij Atlas Contact bij overleg over de komende maanden te verschijnen titels.

“Op naar het tuincentrum!” jubelde de publiciteitsmedewerker fictie. “Neeeee!” reageerden de publiciteitsmedewerker non-fictie, de sta­giaire en ik ontzet. Niet naar het tuincentrum! Wist de publiciteitsmedewerker fictie dan niet dat tuincentra nog steeds grootverbruikers zijn van bestrijdingsmiddelen? De echt giftige die schadelijk zijn voor vlinders en bijen dan misschien wel niet meer, ze doen hun best, maar tóch. Biologische zaden en planten moet je hebben! En biologische potgrond ook, want die bevat geen kunstmest! Of liever nog: kokospotgrond! Want daarvoor hoeft geen veen te worden afgegraven, beter qua CO2-uitstoot en ecosysteem! Weet je wat hét adresje is om plantjes te bestellen? Komen uit Biezenmortel, ja, Brabant! Biologische kweek! Duurzaam groen! ! Worden ook nog eens ontzettend sympathiek CO2-neutraal bezorgd!

God, wat zaten we daar ontzettend irritant ecologisch verantwoord te kwaken, de publi­citeitsmedewerker non-fictie, de stagiaire en ik. En ze hád niet eens een balkon, die arme publiciteitsmedewerker fictie.

Maar eenmaal thuis met mijn buit ging het van kwaad tot erger met mij. Want ik had al wel een insectenverantwoord, inheems plantenpakket van kruipend zenegroen, zonnekruid, smeerwortel, grote kattenstaart, bijvoet en (heerlijke naam) muskuskaasjeskruid. Maar van Jansens top 20 balkonplanten bleek er nog van alles te ontbreken. Slangenkruid, wild kattenkruid, beemdooievaarsbek, hemelsleutel –hemel­sleutel, we wil die nou niet?

En dus die grote centaurie.

Een aardig kapitaaltje heb ik uitgegeven inmiddels. De kinderen noemen me een hippie, met mijn plantjes en mijn potten. Ik kan er zelf nog maar net tussen, met een boek op het stoeltje in de hoek en de kat uitgestrekt in de zon aan mijn voeten. Ze zingen door mijn hoofd, die namen. Rond de vroege bloeiers zoemt het.

Marjolijn de Cocq schrijft elke week een column voor Het Parool. Lees al haar columns hier terug.

Reageren? m.decocq@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden