Marcel Levi Beeld Artur Krynicki

Help de kromme komkommers

Plus Marcel Levi

Ondanks het feit dat we alles bij elkaar meer dan genoeg voedsel produceren voor de bijna 8 miljard mensen op aarde, hebben meer dan 800 miljoen van ons niet genoeg te eten.

Tegelijkertijd komt in de westerse wereld meer dan een derde van al het voedsel – jaarlijks ­circa 80 kilo per persoon – nooit op het bord van de consument. Dat wordt gewoon weggegooid.

Het toppunt van verspilling is het dumpen van prima producten, omdat ze er – volgens wie ­eigenlijk? – niet strak genoeg uitzien. Jaarlijks worden in ­Europa meer dan 50 miljoen tonnen ‘lelijke’ groente en fruit weggekieperd: tientallen ­miljarden kronkelige worteltjes, scheve komkommers en bultige aardbeien voldoen niet aan de cosmetische standaard van de supermarkten en de voedings­industrie.

Voedsel dat je koopt, maar uiteindelijk toch niet eet vanwege een overschreden houdbaarheidsdatum, belandt ook in de vuilnisbak. Aan die houdbaarheidsdatum zit overigens een luchtje. Het is niet duidelijk wat nu precies bepaalt tot wanneer producten houdbaar zijn. Hoe korter de houdbaarheidsdatum, hoe meer er wordt weggegooid – en hoe meer vervolgens wordt verkocht in de winkel.

Veel consumenten weten ­allang dat voedsel na de houdbaarheidsdatum in veel gevallen nog prima eetbaar is. Het weggooien van voedsel dat die datum heeft overschreden, wordt vooral ingegeven door ­onterechte angst. Het lijkt soms dat in andere landen de houdbaarheid van veel producten, ook groente en vlees, langer is dan in Nederland, terwijl de ­distributie in die landen meestal meer tijd kost.

Nog los van het feit dat dit weggegooide voedsel elders in de wereld hongerige magen kan vullen, is de milieu-impact van voedselverspilling dramatisch. Voor de productie van ons dagelijkse eten wordt ongeveer 50 procent van ons landoppervlak, meer dan 80 procent van ons drinkwater en 10 procent van onze energie gebruikt. Niet alleen de verspilling van energie en water telt. Ook telt dat weg­gegooid voedsel inmiddels een van de grootste afval­bronnen is en zorgt voor een flink deel van de methaanuitstoot. Het milieu-equivalent van het weggooien van goed voedsel is ongeveer ­gelijk aan de uitstoot van een half miljoen auto’s.

In ons klimaatakkoord staat dat we de komende jaren voedselverspilling willen halveren, maar er wordt geen enkele ­concrete maatregel genoemd hoe dat moet worden bereikt.

Gelukkig is een grote supermarkt onlangs begonnen klanten ervan te overtuigen dat ­bultige tomaten en bobbelige appels ook heel smakelijk zijn en worden deze als ‘buitenbeentjes’ aangeboden. En ­waarom rekken we de houd­baarheidsdatum van voedsel niet wat op? Of schaffen we die gewoon helemaal af in die gevallen waarbij nauwelijks of geen sprake is van kans op bederf?

Tegengaan van voedselverspilling is een van de efficiëntste manieren om voedseltekorten voor een snel groeiende wereldbevolking in de komende decennia op te lossen en tegelijkertijd klimaatverbetering door te voeren.

Reageren? m.levi@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden