Plus Column

Helemaal niet in de sfeer van Pasen

Gijs Groenteman Beeld Linda Stulic

Ik vind dat er een beetje te veel gebeurd is de afgelopen week. Om even wat enerverende dingen op te noemen: De Luizenmoeder liep af, Ajax won van Juventus, de Notre-Dame brandde af, Yvon Jaspers beleefde haar demasqué en mijn favoriete stripkat Heinz kreeg een film.

De diverse tijdlijnen op mijn sociale media stromen al sinds vorige week zondag vol met citaten uit de magistrale monoloog uit De Luizenmoeder van juf Ank: "Als jij dan met je dikke portemonnee en je Audi A6 in het sprookje gaat zitten geloven dat je werkelijk wat voorstelt, dan richt ik mij op het sprookje van geloof, hoop en liefde."

Sinds Anks monoloog stel ik mij bij alles de vraag: in welk sprookje wens ík eigenlijk te geloven? Pathetisch, ik weet het, maar als ik eenmaal naar de Matthäus ben geweest raak ik gevoelig voor dit soort gedachten.

'Het sterkste staaltje christelijke cultuurkritiek dat ik in lange tijd heb gehoord op de Nederlandse tv,' noemde Anton de Wit het in het Katholiek Nieuwsblad. Grappig dat Angela de Jong, ooit vurig pleitbezorger van de serie, zich er inmiddels van had afgekeerd.

Ik denk dat zij viel voor de politiek incorrecte toon van het eerste seizoen. In maart schreef ze al dat 'het wel klaar was', zij zag de grappen van mijlenver aankomen en vond de personages karikaturen van zichzelf. Ik vond het tweede seizoen juist alsmaar interessanter worden, met de knallende paasmoraal als passend einde.

Iedereen is inmiddels over Yvon Jaspers heen gevallen. Terwijl de Notre-Dame in brand stond en de familie van Anne ­Faber naast haar aan de talkshowtafel zat, klaagde ze dat mensen wat vraagtekens hadden gezet bij haar opzichtige geschnabbel. Ik denk dat zij oprecht was gaan geloven in haar eigen sprookje, om die parallel nog even door te trekken, en vindt dat ze een soort beschermheilige van de boeren is.

Een dag later versloeg Ajax Juventus: ook een sprookje. Helaas haalt de overwinning heel veel slechte eigenschappen in mij naar boven. Ik ben de hele tijd heel gelijkhebberig bezig om te laten merken dat ik altijd al een diep geloof had in dit team en dat ik het altijd in Erik ten Hag heb zien zitten.

Op het dieptepunt van mijn eigenwaan begon ik een column die ik hierover in oktober heb geschreven, rond te appen. Waarom doe ik dat? Irritant, en helemaal niet in de sfeer van Pasen.

En ten slotte zag ik een trailer van Heinz de film. Ik hou al heel lang van stripkat Heinz. Het was raar dat er ineens een plat Amsterdams stemgeluid uit kwam. Om de grapjes in de trailer moest ik niet lachen. Is het beter om de film over te slaan? Sommige sprookjes wil ik me niet ­laten ontnemen.

Gijs Groenteman (1974) is schrijver, presentator en journalist. Wekelijks schrijft hij voor Het Parool een column.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden