Marcel Levi. Beeld Artur Krynicki
Marcel Levi.Beeld Artur Krynicki

Helaas hebben die crabsticks nooit van hun leven een krab gezien

PlusMarcel Levi

Marcel Levi

Bij een recent bezoekje aan Yerseke was ik onder de indruk van de grote visbedrijven die daar aan de kust te vinden zijn. Logisch, want Zeeuwse mosselen zijn een begrip, een belangrijk exportproduct en worden overal door culinaire fijnproevers aangeprezen als de meest smakelijke ter wereld.

Mijn teleurstelling was dus groot toen bleek dat deze prachtige nationale trots ongeveer net zo Zeeuws is als Ierse whiskey. Een groot deel van de Zeeuwse mosselen wordt namelijk gewoon opgevist in Ierland en verscheept naar Nederland. Vervolgens worden ze na een 24 urige inburgeringscursus middels onderdompeling aan de Zeeuwse kust omgekat tot een authentiek Nederland product en verkocht als onvolprezen Zeeuwse mossel.

Helaas staat dit fraaie voorbeeld van fake voedsel niet op zichzelf. In die culinair onovertroffen parmaham zit maar al te vaak vlees van varkentjes uit ons eigen Brabant. Die toch echt helemaal niet voldoen aan de strikte voorwaarden van in Italië geboren biggen, grootgebracht met wei die overblijft bij de productie van Parmezaanse kaas.

Nu we het toch over Parmezaanse kaas hebben: dat geraspte poeder dat u bij de supermarkt koopt bestaat waarschijnlijk uit gemalen kaaskorsten gemengd met houtpulp om het lekker luchtig en kruimelig te maken. De kans is overigens ook groot dat die voortreffelijke balsamicoazijn die u als kerstcadeautje kreeg, niet veel meer is dan een flesje armzalige rodewijnazijn aangelengd met veel suiker of karamel.

Zo worden we omgeven door talloze fake food-producten met goedkope ingrediënten die ons moeten laten geloven dat we exclusieve gerechten van bijzondere kwaliteit consumeren. Helaas hebben die crabsticks nooit van hun leven een krab gezien, maar worden ze gemaakt van met zetmeel in elkaar geperste goedkope witte vis, op smaak gebracht door een rijke cocktail van voedseladditieven.

Ook heeft die gifgroene smurrie die in supermarkten ligt als wasabi niets te maken met de pittige Japanse saus die gemaakt wordt van de wortel en bladeren van de wasabiplant. De nepvariant die je bij ons koopt is niets meer dan goedkope mierikswortel en mosterd, gemengd met groengetinte synthetische E-nummers. En geniet u ’s ochtends ook zo van met bosbessen gevulde muffins? Oef, dan is het minder goede nieuws toch dat de ‘bosbessen’ hier zijn nagemaakt met een mengsel van bloem, palmolie, citroenzuur en een breed scala aan smaak- en kleurstoffen.

Het lijkt allemaal een uiting van onze merkwaardige zucht naar exclusieve en exotische smaakjes in combinatie met de wens er zo min mogelijk voor te willen betalen. Zo ontstaat een wondere wereld waarin we voortdurend om de tuin worden geleid met synthetische nepproducten. Hoog tijd om terug te keren naar een wereld waarin Brabantse varkentjes gewoon thuisblijven en we Parmezaanse kaas weer zelf raspen van echte kaas.

Marcel Levi is voorzitter van de raad van bestuur van de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO). Daarvoor was hij ceo van University College London Hospitals en bestuursvoorzitter van het AMC. Lees al zijn columns hier terug.

Reageren? m.levi@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden