Marcel Levi Beeld Artur Krynicki
Marcel LeviBeeld Artur Krynicki

Heeft u nog iemand in het openbaar horen hoesten?

PlusMarcel Levi

Afgelopen week op een zonnige zondagmiddag met een drankje op het terras leek het even alsof het coronavirus niet bestond. Totdat een man enkele tafeltjes verderop zich verslikte in zijn bitterbal en luidkeels moest hoesten om de ingeademde smurrie uit zijn luchtpijp te verwijderen. De reactie van de overige terrasgasten op de hoestbui was alsof ze acuut met de dood werden bedreigd. Hoesten in het openbaar is in het coronatijdperk sociaal niet meer geaccepteerd.

Heeft u eigenlijk nog iemand in het openbaar horen hoesten in de afgelopen weken? Het gebeurt bijna niet meer. En dat is toch gek, want mensen hoesten normaliter gemiddeld tien keer per dag. Hoesten is gezond: door te hoesten, verwijder je partikels, slijm, bacteriën en virussen uit je luchtwegen met een snelheid van vijftig tot soms wel zeventig kilometer per uur.

Desondanks kijken mensen je nu zo ongeveer aan alsof je met een mitrailleur in de rondte zwaait als je een hoestreflex even niet kunt onderdrukken. Je kunt nog beter een luide en stinkende wind laten in een volle treincoupé dan een bescheiden kuchje te laten horen. Eén van mijn collega’s met hooikoorts zag zelfs alle medepassagiers ijlings het metrorijtuig uitvluchten toen hij verleden maand een keertje moest niezen.

In het coronatijdperk is hoesten een teken van een potentieel gevaarlijke besmetting geworden, nog erger dan de zweren aan de benen van leprapatiënten of de builen van pokken- of pestlijders. Het is waarschijnlijk slechts een kwestie van tijd totdat een politicus voorstelt mensen die hoesten door het bevoegd gezag af te laten voeren naar sanatoria buiten de stadsgrenzen of naar een onbewoond Waddeneiland.

Het is niet de eerste keer in de geschiedenis dat hoesten in het openbaar als een gevaar voor de volksgezondheid wordt gezien. In de 19de eeuw was al bekend dat tuberculose, een van de meest voorkomende en dodelijke infecties in die tijd, werd overgebracht door hoesten. Het is interessant om te lezen dat ook bij die epidemie mensen zich nauwelijks hielden aan adviezen over sociaal afstand houden en (zelf)isolatie.

Dat wordt nog wat in het komende najaar, wanneer alle wintergriepjes en seizoens­verkoudheden de kop opsteken. Maar misschien valt dat ook weer mee, want de anderhalve meter, handen wassen en mondkapjes zijn waarschijnlijk ook heel effectief om verspreiding van die virussen tegen te gaan. En kriebelhoestjes zijn in de regel aardig te onderdrukken met hoestsiropen, dropjes of zuigtabletten: die bevatten ­stoffen die irritatie van het slijmvlies in de luchtwegen verzachten en de hoestprikkel onderdrukken.

In het verleden werd daarvoor cannabis of zelfs heroïne gebruikt, heel effectief, maar misschien toch beter te vermijden. Met een beetje fatsoenlijke hoesthygiëne (in een zakdoekje of desnoods in je elleboog) en regelmatig je handen reinigen is hoesten geen gevaar voor de publieke gezondheid.

Marcel Levi is Ceo van University College London Hospitals. Daarvoor was hij bestuursvoorzitter van het AMC.

Reageren? m.levi@parool.nl

 
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden