Lale Gül. Beeld Artur Krynicki
Lale Gül.Beeld Artur Krynicki

Hebben die WK-rellers überhaupt een opvoeding genoten?

PlusLale Gül

Lale Gül

Op het Mercatorplein werd afgelopen zondag een auto in de brand gestoken en moesten verkeersborden en ruiten van een bloemenstal en supermarkt het ontgelden. In Rotterdam gooiden jongeren met vuurwerk en glas naar de politie. Twee agenten raakten gewond; een aan het hoofd, de ander liep gehoorschade op. In Brussel gingen elektrische steppen in vlammen op. Straatmeubilair, verkeerslichten en geparkeerde auto’s werden vernield. Journalisten werden belaagd en eentje raakte zelfs gewond aan het gezicht door vuurwerk.

Het was een blamage. Een grove schande. Ik had werkelijk plaatsvervangende schaamte voor de ouders van de jongeren die auto’s, scooters en fietsen op straat in de fik staken en de boel vernielden, omdat het elftal van Marokko een voetbalwedstrijd had gewonnen. Hoe háál je het in je hoofd om op deze manier een overwinning te vieren? En afgelopen donderdag was er weer onrust in verschillende steden na de WK-winst op Canada, hoewel het toen iets rustiger bleef – vermoedelijk doordat de ME vooraf al klaarstond.

Je vraagt je af: hebben deze kinderen überhaupt een opvoeding genoten? Hebben ze íéts van normen en waarden meegekregen? En zo ja, waarom lijken ze dan zo gewetenloos in de filmpjes die rondgaan op sociale media? Waarom filmen ze, lachen ze erbij en zijn ze trots op hun criminele daden?

Hoe slapen hun ouders, als ze weten dat hun zoon op straat andermans spullen vernielt, zwaar vuurwerk naar de politie gooit en journalisten verwondt? Ouders van deze jongeren in Brussel, Rotterdam, Amsterdam en Den Haag, waar zijn jullie? Opvallend ook dat in Marokko zelf gewoon normaal feestgevierd werd, in tegenstelling tot in deze steden. Misschien omdat ze daar een heel andere politie hebben. Ook opvallend dat het allemaal jongens zijn; de Marokkaanse meisjes worden wél kort gehouden door dezelfde ouders, want die zijn niet aan het rellen op straat. Die mogen ’s avonds niet eens buiten zijn, waarschijnlijk.

Wat ik ook uiterst merkwaardig vond: het artikel over zondag in de Volkskrant, die ineens met opvallende verkleinwoorden kwam, en het had over ‘relletjes’ en ‘brandjes die gesticht werden’. Bijvoorbeeld deze zin: ‘ In Utrecht en Amersfoort waren enkele akkefietjes met straatbrandjes’? Vanwaar de behoefte om alles te futiliseren? Als er jongeren zijn die denken dat ze op deze manier feest moeten vieren, hebben we als samenleving een groot probleem. Dit is niet iets om te bagatelliseren.

En hoe durft schrijver Abdelkader Benali zonder schaamte mensen voor racist uit te maken op Twitter, omdat ze signaleren dat het met name Marokkaanse jongens zijn die rellen in de grote steden en zich vervolgens hardop afvragen wat er precies mis is met jongeren die denken dat dit een manier is om een wedstrijd te vieren?

Op sociale media sprak de Amsterdamse influencer Mourad Baddaou van Stichting Najiba hier ook schande van. In zijn filmpje zei hij eerder deze week dat de relschoppers ervoor zorgen dat de islam en de Marokkaanse gemeenschap in een kwaad daglicht worden gesteld. “Waarom kunnen wij na een leuk potje voetbal niet normaal doen?! Jullie geven Geert Wilders en zijn Belgische evenknie nóg meer werk. Jullie zeggen dan dat dat racisten zijn, maar júllie maken ze racisten! Hoe kunnen jullie hier trots op zijn? Is dit het visitekaartje van de islam? Het ergste is nog dat jullie het filmen en lachen. Het is schaamteloos om er zo bij te lopen als moslim en Marokkaan!”

Ik raad Benali aan om dat filmpje te bekijken.

Lale Gül schrijft elke week een column voor Het Parool. Lees al haar columns hier terug.

Reageren? l.gul@parool.nl

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden