Theodor Holman Beeld Artur Krynicki

Harbers lachte als een opgelucht lijk

Plus Theodor Holman

Wanneer een minister of een staatssecretaris is afgetreden, staan aan het eind van de vergadering alle Kamerleden op. De vergaderzaal verandert dan opeens in een uitvaartcentrum. Vervolgens schrijden alle leden langs de baar om de overledene nog een hand te geven.

Het levende lijk lacht dan minzaam.

Zo ook gisteren staatssecretaris Harbers.

Hij lachte als een opgelucht lijk.

Gesoigneerde man, die Harbers. Althans, iemand die zijn pommade en zijn keurige verpakking gebruikt als schutkleur om de haaien op zijn ministerie te misleiden.

Want dat ministerie van Justitie en Veiligheid krijgt steeds meer de allure van een sekte met eigen rituelen. Een ongezellig staatje in de staat. Wie daar de goeroe is, weet ik niet. Maar als de minister of de staatssecretaris te dichtbij komt, weet de Frank Underwood aldaar een politieke moord in scène te zetten. De goeroe moet iemand zijn met een hekel aan de VVD. Het is al de vierde VVD’er namelijk die op dit ministerie sneuvelt.

Onder VVD’ers staat het ministerie al bekend als ‘de guillotine’. Ach, misschien is die goeroe een politiek correcte mensenvriend. Ook Harbers is er niet achter kunnen komen waarom zijn ambtenaren hem hebben belazerd. Waarom ze moord en doodslag hebben opgeborgen in het bakje ‘overig.’

‘Overig’ – wat denk je dan? Ik denk dan: dat is de rest, het mindere, het niet zo erge. Een asielzoeker die kauwgum op de grond heeft gespuugd of ­tegen een eik heeft geplast.

Maar nee.

Daar, in Overig, huizen de spoken Moord en Doodslag van het asielzoekerscentrum. Je weet dat wanneer bekend wordt dat er spoken zijn in een asielzoekerscentrum, die andere hyena, de heer Wilders, het vlees gaat opeisen. Al moeten die moord en doodslag nog worden bewezen.

Ambtenaren, zo blijkt, hebben geweten wat er in dat lijstje van Harbers stond.

En Harbers?

Die liet zich bij zijn nek grijpen en verscheuren en tegelijkertijd beschermde hij zijn ambtenaren.

Waarom?

Harbers is de jongen bij de voetbalclub die door zijn eigen spelers wordt geschopt en geslagen en tegen de trainer zegt dat er niets aan de hand is.

Het rood vlees mocht Wilders wegslepen.

Na zijn politieke overlijden kreeg Harbers van de Kamerleden een hand en veegden de ambtenaren op Justitie en Veiligheid tevreden hun mes af aan hun broek.

Na zijn politieke dood leek Harbers blij ontsnapt te zijn aan iets ergers.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden