Column Artikel RozeBeeld Artur Krynicki

Had ik levenslang, dan zou ik me ook naar buiten willen vechten

PlusPaul Vugts

U mag het nu wel weten: als adolescent ben ik drie keer in de cel beland – om stommiteiten, gedreven door testosteron. Het stelde weinig voor en liep steeds met een sisser af, zonder strafblad vooral ook.

Maar toch … Die drie keer greep het gevoel dat ik niet uit dat hok kon me steeds weer naar de strot, al zat ik er maar voor uren, geen dagen. Voor een jongen met een grote vrijheidsdrang (zijn er ook andere jongens?) waren het louterende belevenissen. Ik zou ‘slecht kunnen zitten’, zoals ze in het milieu zeggen.

Soms denk ik eraan terug als ik wéér vonnissen aanhoor waarin jonge criminelen decennia cel wordt opgelegd, of dat ultieme levenslang. Hoewel die straffen passen bij het ijzingwekkende, fatale geweld dat de rechters opsommen, blijven het extreme sancties.

Wat kan ik me goed voorstellen dat je vervolgens in je zwaarbewaakte cel broedt op de enige uitweg: een ontsnapping.

Maandag diende de zaak tegen vier twintigers uit de Parijse banlieues die Amsterdammer Omar Lkhorf uit de gevangenis van Zutphen probeerden te bevrijden. Die was 28 toen hij vorig jaar levenslang kreeg voor het aanjagen van meerdere onderwereldmoorden.

Het ontsnappingsplan las weer als een spannende filmscène, al kende de uitvoering ook slapstickelementen.

Een man meldde zich tijdens het bezoekuur van gevangenis Ooyerhoek met een tas en een vogelkooi in handen. Hij schopte een wig onder de geopende toegangsdeur en zette de kooi zo neer dat die deur niet alsnog dicht kon vallen.

Een handlanger parkeerde een bestelbus tegen de gevangenis en stak die met fakkels in brand. Met een betonschaar en een slijptol probeerde het viertal Lkhorf te bevrijden, die inmiddels over een hek van de luchtplaats was geklommen. Tot de slijptol het begaf.

Na een achtervolging werden de vier gepakt. Lkhorf werd naar de gevreesde Extra Beveiligde Inrichting in Vught overgeplaatst.

Daar zat al zijn oude vriend Benaouf A. (36), ‘Ben’, die zich eind 2017 door een zwaarbewapend commando met een helikopter uit de gevangenis van Roermond had willen laten takelen – een nog veel spectaculairder ontsnappingsplan, dat door de politie was verijdeld.

Het lijkt me geen gewaagde voorspelling dat we dit soort wilde uitbraakpogingen vaker zullen zien nu nog behoorlijk wat meer jonge criminelen levenslange celstraffen zullen krijgen vanwege het kerkhof aan slachtoffers dat recent is vermoord in grote onderwereldvetes.

Als ze hun ultieme straf hebben gekregen, zullen ook zij zich naar buiten willen vechten. Dat was nooit strafbaar, maar zal dat wel worden. Het fraaie idee dat het menselijke verlangen naar vrijheid niet mag worden afgestraft, is te midden van het extreme geweld niet meer hoog te houden.

Blijft staan dat iemand met levenslang niets meer te verliezen heeft en een extra straf hem dus niet zal remmen.

Paul Vugts schrijft elke vrijdag over zijn werk als misdaadverslaggever.

Reageren? paul@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden