Tinkebell. Beeld Artur Krynicki
Tinkebell.Beeld Artur Krynicki

Gustav Klimt draait zich om in zijn graf, met deze toeristenfuik in Amsterdam

PlusTinkebell

Tinkebell

Iedereen die al een tijdje kunst maakt, die weet: er bestaan trucjes. Er zijn theoretisch simpele dingen die je kan doen om ervoor te zorgen dat mensen direct onder de indruk zullen zijn van je kunstwerk.

Eén: maak je kunstwerk héél erg groot.
Twee: maak je kunstwerk nóg veel groter.

En als je dat hebt gedaan, kan je de impact verzoveelvoudigen door (drie) een hele omgeving onderdeel van het kunstwerk te maken. En tot slot (vier): voeg een prettig geluid toe. Maak het overweldigend.

Succes verzekerd.

Handige tip, zou je nu als derdejaars kunstacademiestudent kunnen denken. En dat klopt ook. Want ik durf wel te wedden dat afstudeerders met joekels van kunstwerken veel sneller worden opgepikt op hun eindexamenshow en daarmee een vliegende start in de kunstwereld maken. De vraag echter, en daar wordt het ingewikkeld: als we zo makkelijk vanzelf onder de indruk raken van formaatje HUGE, hoe kijk je dan nog door die maatvoering heen om kunst echt op kwaliteit te kunnen beoordelen?

En als het jou lukt om door die grootsheid heen te prikken en te ontdekken dat iets eigenlijk ontzettend ruk is, hoe erg is het dan dat het gros van het publiek wél blij en onder de indruk is van het overweldigende waarmee ze oog in oog staan?

Ik vroeg het me deze week af tijdens mijn bezoek aan de nieuwste toeristenfuik van onze stad: Fabrique des Lumières. Nee, ik wist vooraf ook niet goed waar ik heen ging. De advertentie met afbeeldingen van de werken van Gustav Klimt die ik al weken op het reclamescherm in de tram zag, deed vermoeden dat zijn werk ergens in Amsterdam in een grote tentoonstelling te zien was. En ik ergerde me, want het was onduidelijk wáár dan precies. Iedereen die níet van kunst houdt, houdt wél van Gustav Klimt (oké, en van Dalí), dus wees dan even duidelijk in je advertentie, dacht ik.

Gelukkig hielp Google me uit de brand. Iets nieuws op het Westergasterrein. Je kunt er niet omheen, want er is een gigagevel op het historische pand aangebracht. En voor 15 euro mag je door een kitscherige gang gevuld met lichtbakken en oude foto’s naar de grote hal waar je een enorme, ruimtevullende video-installatie inloopt waar projecties van het werk van Gustav Klimt de vloer en de gigantische muren bedekken. Overweldigend is het. En de muziek: magisch en bombastisch. Er is een selfiehoek. En Gustav Klimt draait zich om in zijn graf. Maar ja, als een kunstenaar zeventig jaar dood is, vervalt het auteursrecht en mag je zijn of haar werk gebruiken voor wat je maar wil.

O ja, en hoe je goede kunst herkent, als iets heel groot is?

In de motivatie om de boel zo op te blazen. Integriteit is het codewoord.

Tinkebell schrijft elke week een column in Het Parool. Lees al haar columns hier terug.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden