Lezersbrief

‘GroenLinks roept al het mooie, maar doet tegenovergestelde’

Paroollezer Hester van der Heijen (54) heeft voor het eerst gedemonstreerd. ‘Hoe mooi zou het zijn als we deze polder kunnen gebruiken voor een biopolder die naadloos past bij de klimaatdoelen van de gemeente Amsterdam.’

Een actievoerder wordt opgepakt en het terrein afgedragen tijdens de demonstratie op 2 september. Beeld Dingena Mol

Ik, vrouw van 54 jaar, heb op 2 september voor het eerst in mijn leven gedemonstreerd. Aan de verste rand van de gemeentegrens van Amsterdam rolt de mist over de vaart en over het land. Het is half zeven ’s ochtends. In het tentenkamp op de laatste kleigrond van Amsterdam heerst opgewekte bedrijvigheid, ik ruik koffie. Een laatste briefing volgt over wat je moet doen als je wordt gearresteerd, en dat je dan advocaat B. moet laten bellen.

Niet voor niets.In een paar uur tijd zwol de politiemacht uit van 2 naar 5 naar 20 agenten. Het ontruimings­bevel van de deurwaarder werd uitgewisseld met een ordemaatregel van de bezetters. De partijen stonden tegenover elkaar, met tenten van de bezetters en met zonnebloemen en rode bieten aan de zijflanken. “Wij sommeren jullie direct te vertrekken,” zei de deurwaarder. “Wij gaan niet weg,” was het antwoord. Voor mij was het wel tijd om te vertrekken. Met bonzend hart vluchtte ik over het ponton naar de veilige kant van de oever. Terwijl ik rende, hielden de ­bezetters stand en scandeerden: ­Lutkemeer blijft!

De kleurige volkstuinen van de ­actiegroep Behoud Lutkemeer zijn inmiddels weggevaagd en de zonnebloemen liggen in de container. De weide is kaal. De vogels zijn stil. Wie maken zich druk over de toekomst van deze polder?

Op het strijdtoneel van de Lutkemeerpolder sprak ik een aantal van de bezetters: een hoogleraar en ­vredeswerker, een klimatoloog, een zangjuf en een buurvrouw uit de flat dichtbij. Ik zag mooie studenten en jongeren die vrij namen van hun werk om hierbij te kunnen zijn.

Ondertussen loop ik rond met ballen in mijn buik, ik voel een enorme kater. Over hoe het de dappere bezetters die zijn gearresteerd vergaat. Over de gemeente die zich in een ­financiële knoop heeft gedraaid en wat de gevolgen daarvan voor de natuur- en voedselvoorziening zijn. Over GroenLinks, die al het mooie roept, maar nu het tegenovergestelde doet, en over de investeerders die met hun geldzucht hun zin krijgen van gemeente en politie.

Hoe mooi zou het zijn als we deze polder kunnen gebruiken voor een biopolder, met een educatief centrum voor onze kinderen en studenten, de polder als groene long voor de stad en pleister voor Schiphol, die naadloos past bij de klimaatdoelen van gemeente Amsterdam.

Hester van der Heijen, Amsterdam 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden