Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Grappiehappie! Wat een schande dat je nog minister bent

PlusTheodor Holman

‘Ik ben Kreukel.”

“En ik ben Deukel.”

“Samen zijn wij het duo Kreukel…”

“En Deukel.”

“Ik ben de minister-president. Wie ben jij Deukel?”

“Ik ben de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.”

“ Hahahahaha!”

“Hahahahaha!”

“Zeg Deukel, zeg mij eens even, hebben wij de kinderen in de maling genomen, of niet?”

“Ja natuurlijk Kreukel… Ja, hè kinderen?”

“Jaaaaa!”

“Ik versta jullie niet. Luider!”

“JAAAAAA!”

“Zeg Deukel, hoe vind je dat ik het deed als minister-president?”

“Ik vind dat je het poepidepoepi deed!”

“Poepidepoepi?”

“Ja hè kinderen… Hoe deed Kreukel het?”

“POEPIDEPOEPI!!!”

“Hee, wie is dat? Wie ben jij?”

“Ik ben Grappiehappie.”

“Grappiehappie? En wat ben jij?”

“Ik ben de minister van Justitie.”

“Hahahahaha!”

“Je bent getrouwd hè, Grappiehappie?”

“Ja, ik ben getrouwd.”

“Hartelijk gefeliciflapstaart, Grappiehappie.”

“Zullen we eens even aan de kinderen vragen wat zij van Grappiehappie en ons vinden? Wie van jullie kindertjes wil iets zeggen?… Jij? Vertel maar hoe je heet en wat je van ons vindt.”

“Mijn naam is Theodor Holman. Ik vind jullie te lollig. Altijd maar die lach, Kreukel, die nooit oprecht is, maar een verschrikkelijke angst moet verbergen. Angst dat alles eens uit zal komen. En dan die bedompte holheid van jou, Deukel. Dat totale gebrek aan ego waardoor je gewetenloos bent. In elk geval de leugen niet schuwt en dat ook probeert te verbergen met aanstellerigheid, in kapsel, in schoenen. En dan, tot slot, Grappiehappie. Grappiehappie! Justitie. Wat een schande dat je nog minister bent. Wat een schande dat je niet zelf bent afgetreden! Jij, Grappiehappie, bent een voorbeeld van de decadentie in de huidige politiek. Jullie alle drie zijn volstrekt ongeloofwaardig geworden. Het doet zelfs pijn. Jij, Kreukel, bent al te lang clown. Je wil niet meer. Je bent moe. Je moet weg, iets anders doen. En jij, Deukel, bent het resultaat van verkeerde keuzes, een gebrek aan zelfkennis en een aantoonbaar onvermogen. Daar staan jullie nou. Jullie lachen. Wij niet. Jullie doen maar wat. Wij staan in de modder. Moeten vijf uur wachten voordat de telefoon wordt opgenomen om een testafspraak te maken. Vervolgens moet je drie dagen later honderd kilometer rijden om je te laten testen. Ik heb me tijdens de Algemene Beschouwingen kapot zitten ergeren. Een reeks niet nagekomen beloftes, en dat in crisistijd. Aantoonbare leugens!”

“Hatsikkiedikkiedoeki… Het is me wat, hè Kreukel.”

“Poepidepoepi, het is me inderdaad wat, Deukel. Wat jij, Grappiehappie?”

“Gussie.”

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden