Nico Dijkshoorn. Beeld Artur Krynicki
Nico Dijkshoorn.Beeld Artur Krynicki

Google maar eens op ‘slecht opgezette dieren’

PlusNico Dijkshoorn

Omdat u de aanloop naar de verkiezingen blijkbaar allemaal veel belangrijker vond, hebt u belangrijk nieuws gemist: de familie Meiland heeft een hond in laten slapen. Het levenloze lichaam werd in een zwarte plastic zak achter in een auto getild. Ze droegen daar passende kleding bij.

Martien Meiland droeg een zwart, mouwloos vestje uit de zeventiende eeuw en de dochter droeg iets uit haar eigen kledinglijn. Maar nu komt het: ze laten die hond opzetten. Daar kom ik in beeld. Al jaren vecht ik tegen het ondeskundig opzetten van dieren.

U was even heel druk met de verkiezingen en de pandemie, maar ik ben er voor de dode dieren. Als het even kan, probeer ik te voorkomen dat ze worden opgezet. Het is de makkelijkste weg. ‘Oh jee, Rakker is dood. Nu kunnen we niet meer naar hem kijken. Weet je wat, we proppen hem vol met een mengsel van gedroogde bonen en stro en dan zetten we hem op zijn favoriete plek, naast de toiletpot, eeuwig wachtend tot hij zijn bek weer in onze urine kan duwen.’

Allemaal prima, maar ik let er vooral op dat het dier zo natuurgetrouw mogelijk wordt opgezet. Dat heeft waarschijnlijk te maken met de manier waarop mijn oma haar kat Blekkie liet vereeuwigen. Opeens bleek haar groenteman ook dieren op te zetten. Lang verhaal kort: een week na het overlijden stond er een onherkenbare, schele kat, slordig gevuld met andijvie, op een plek waar hij anders helemaal niet stond. Bovenop de televisie.

Oma’s lievelingsdier zag er uit alsof de groenteman hem dronken in elkaar had zitten freubelen. Blekkies rechteroog zat onder zijn kin. Je zag heel duidelijk de opening waar de groenteman zijn arm in had gestoken. Er hing een rauwe sliert andijvie uit zijn achterlijf. Op een metalen plaatje stond: Ooit Blekkie.

Als gediplomeerd dierenopzetter wil je maar één ding: de klanten moeten hun handen voor het gezicht vouwen en zeggen: ‘Zo was hij! Het is alsof hij weer naast me zit.’ Een slordig boven op de kop genaaid oor helpt dan niet.

Voor wie denkt dat ik overdrijf: googel op ‘slecht opgezette dieren’. Alsof je met de verkeerde paddenstoelen in je mik naar een film van Tim Burton kijkt. Daarom ben ik op mijn hoede.

Omdat alles van de familie Meiland ook van ons is, ga ik er op toezien dat hun hond zorgvuldig wordt opgezet. Dus dat Maxime Meiland over een jaar niet heel hard naast een onherkenbare hond staat te gillen. ‘Meiddddd, wat enig. Hij heeft een hoedje op!’

Nico Dijkshoorn schrijft twee keer per week een column voor Het Parool, en spreekt zijn bijdragen ook in.

Reageren? n.dijkshoorn@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden